Best Served Cold incelemesi
Best Served Cold, yüzeyde oldukça benzersiz bir tür karışımı. L.A. Noire gibi bir video oyununun estetiğini, Persona serisinin günlük ilerleyişini veya bir flört simülasyonunu ve Ace Attorney serisinin görsel roman benzeri formatını alan bu içki içme hikayesi, sık sık rahat bir gizem kitabı gibi hissettiriyor – yoğun eğlenceli ama her zaman en büyük patlama ile bitmiyor. Oyunda, ülke savaşa hazırlanırken içki yasağının uygulandığı bir ülke olan Bukovie’de isimsiz bir barmen oluyorsunuz.
Ortam, oyunun en güçlü yönlerinden biri, bu yüzden önce bunu tartışmak istiyorum. Modern sosyal duyarlılıkların yirminci yüzyılın başlarının cazibesiyle harmanlanması, birden fazla eşcinsel çiftle tanışmanın hoş bir sürpriz olması ve aşkın alabileceği farklı biçimlerin tartışılması beni şaşırttı. Tabii ki bunların hiçbiri eldeki cinayet hikayelerinin önüne geçmiyor, işte bu noktada karakterlerin kendileri devreye giriyor. Zenginlik ve statü yelpazesinin aşağı ve yukarı kısımlarından insanlarla tanışacaksınız, hepsinin çevrelerindeki dünya hakkında aydınlatıcı ve iyi geliştirilmiş fikirleri var.
En derin ortam değil ama anlatılan hikaye için çok etkili. Her vaka aynı formatı izliyor. Tahmin yürütmenizi sağlayacak kadar belirsiz bir suç sahnesi canlandırılıyor ve ardından yerel bir kitapçının altındaki yasadışı bir içki mekanı olan The Nightcap’te çalışırken söz konusu cinayeti araştırmaya çekiliyorsunuz. Buradan itibaren, ipuçlarını toplamak ve gerçeği bir araya getirmek için elinizdeki kanıtları, konuşma noktalarını ve alkolü kullanmak için iki haftanız olacak.
Her bölümün oldukça başlarında, şüpheli listenizi oluşturacaksınız ve nihai hedefiniz her biri için bir neden, yöntem ve potansiyel olarak bir savunma oluşturmak ve eleme süreciyle suçluyu belirlemek. Her gün belirli karakterler içkili mekanda belirir ve sizinle konuşmalarını sağlamak için her gece onlara tek bir içecek ikram edebilirsiniz ya da isterseniz hiç ikram etmeyebilirsiniz. Onlara en sevdikleri içecekleri servis etmek ve duymak istediklerini söylemek sevgi seviyelerini artıracak, bazı sorular sizden ne kadar hoşlandıkları, ne kadar sarhoş oldukları ve iyi ya da kötü bir ruh halinde olup olmadıklarının arkasında kilitli kalacaktır.
Her gece her kişi için yalnızca belirli sayıda eyleminiz vardır, bu nedenle bunları onlarla konuşmak veya onlara ipuçları sunmak için akıllıca kullanmak isteyeceksiniz. Karakterler, şanssız bir şekilde kendilerini cinayetin yakınında buldukça oyunun çeşitli vakalarında tekrar eder ve önsöz hariç, oyuncu karakterine olan yakınlıkları bölümler arasında devam eder. Bu, suçu çözdükten sonra bile her gece onlara içki servisi yapmaya değer olduğu anlamına gelir, bu nedenle oyun size bulgularınızı gönderdikten sonra son tarihe geçme seçeneği sunsa da bu seçeneği önermiyorum.
Karakterler gerçekten de bu deneyimin en önemli unsurları; tekrar eden oyuncu kadronuz içkili mekandaki diğer kişilerle etkileşime girdikçe daha da ete kemiğe bürünüyor. Bazen oyunun sonu oldukça açık olsa da tamamen farklı çevrelerden gelen insanlar birbirleriyle tanışıp ilgi çekici ilişkiler kuruyor ve bu da benim gerçekten hikayeye inanmamı. İtiraf etmekten utanmıyorum ki bu oyunda, desteklediğim insanlar sonunda bir araya geldikçe inanılmaz mutlu oldum, güldüm.
İçecek servis etme mini oyunu, hiçbir zaman mükemmel bir karışımdan daha azını elde edemediğim noktaya kadar son derece kolay ama oyunun servis ettiğiniz kokteyllere odaklanması için neden gerekli olduğunu anlıyorum. Mini oyun aslında o kadar basit ki oyunun son etkileşimine kadar bazen başarısız olmanız gerektiğini fark etmedim; kötü bir içki yapmak servis yaptığınız kişiyi kötü bir ruh haline sokacaktır, bu da bazen gereklidir, bu yüzden bunu aklınızda bulundurun.
Her karakterin menüde en az bir favori içeceği var ve bunu bulmanız için size oldukça açık bir ipucu verecekler. Ortaya çıkarmak için daha fazla favorileri olabilir ama oyunun bu yönü muhtemelen en iyi şekilde göz ardı edilir. Eğer ima ettikleri favori içkilerinin dışında bir içkileri varsa, bu içkinin genellikle sevdiklerini bildiğiniz içkiyle hiçbir ortak yanı olmayacaktır ve bu da süreci bir tahmin oyununa dönüştürecektir. Mümkün olduğunca hızlı bir şekilde sevgiyi artırmaya çalışıyorsanız, yeni bir tane tahmin etmeye çalışmaktansa onlara her zamanki gibi hizmet etmeniz çok daha iyi olacaktır.
Format, vakalar üzerinden oynarken iyi çalışıyor ama her şeyin sonunda, oyuncu ne yazık ki çalışmalarının gerçekten meyve verdiğini görmenin tatminini elde edemiyor. Bulgularınızı gönderiyorsunuz ve 16. günde size haklı ya da haksız olduğunuz söyleniyor. Bu en azından biraz mantıklı; eğer içkili mekanda bir tutuklama olursa, o zaman tüm mekan da zorunlu olarak kapatılacaktır ama oyunun her davanın girişindeki gibi ek sahnelere ihtiyacı varmış gibi hissettiriyor.
Ace Attorney serisini oynadığınızı ve gerçek suçluyu başarıyla bulduğunuzu ve ardından kendilerini savunmak için kürsüye çıktıklarında lobide bekletildiğinizi hayal edin – bu oyunda bir şeyler eksik. Çözmem gereken bazı gizemler de sinir bozucuydu, özellikle de her şüpheli için üç ana ipucunu bir araya getirmek söz konusu olduğunda. Elimdeki ipuçları göz önüne alındığında birinin cinayet nedeni çok açık görünüyordu ama oyunun kabul edeceği bir cinayet nedeni oluşturmak için tam olarak doğru kişiye sormamış veya bunu doğru diğer ipucuyla eşleştirmeye çalışmamıştım.
Polisleri ikna etmek için resmin yüzde yüzüne sahip olmanız gerekiyor ve bazen yüzde doksan beşine sahip olduğum halde hala en başa dönmüş gibi olmak sinir bozucuydu. Oyun aynı zamanda sadece tek bir mekanda geçiyor, o da kendi müziği olan bir içkili mekan ama karakterlerin kendilerine özgü temaları yok. Bu oyun yaklaşık on ila on iki saat uzunluğunda ve ilk yarısında kesinlikle müziğin tadını çıkarırken, ikincisinde bu müziğin ne kadar sınırlı olduğunu fark ettim. Oyunun havasına uyuyor ama benim istediğim kadar değişmiyor.
Ayrıca, oyunun inceleme süresi boyunca birçok kez güncellenmesine rağmen, devam ettikçe daha da kötüleşen birkaç hata, kalıcı yazım hataları ve metin biçimlendirme tutarsızlıkları fark ettim. Bir noktada, son vakayı yeniden başlatmak zorunda kalacağımı düşündüm; bilgi almam gereken bir karaktere önemli bir ipucu sunmak, karakterin uzaklaşmasına ve geri oturmasına neden oldu, oyun sanki ona gitmesini söylemiş gibi davrandı…
Oyunu yeniden başlatmak sorunu çözmediği için ipucunu sunmak için bir sonraki güne atlamak zorunda kaldım ve bu beni davayı çözmek için son güne bıraktı – kuşkusuz keyifli bir şekilde gergin bir durum ama bir hata yüzünden içine düşmem gereken bir durum değil. Ayrıca, oyunu yeniden yükledikten sonra bile içkili mekandaki bir karakterin bana yaklaştığında tamamen başka biri olduğu bir örnek vardı – bu anlatının bir parçası değildi, oyun sadece orada olması gereken kişiden farklı bir görüntüyü koltuğa koymuştu. Bunlar can sıkan, ufak tefek hatalar bence.
Best Served Cold, her zaman sınırlarını aşmayan ama kesinlikle sınırlarının içinden ilgi çekici bir hikaye çıkaran bir oyun. Riskler küçük ama kişisel karakter gerilimi, bir sonraki bölüme devam etmem için beni heyecanlandıracak şekilde gelişiyor – gizemlerin daha anticlimactic sonuçları olsa bile, bu insanlara ne olduğunu bilmek zorundaydım.
Yolculuğu, varış noktasından daha çok seven araştırmacı bir oyuncuysanız, bu oyunu tavsiye ederim. Best Served Cold, kısıtlı imkanlara sahip bir dedektiflik oyunu ama yine de alternatif evren yasağına dair ilgi çekici bir hikaye örmek için bunlardan en iyi şekilde yararlanıyor. Mükemmel, doğal hissettiren çeşitlilik temsili, dünya standartlarında dünya inşasının üstünde bir bonus, ayrıntıları hafif tutuyor ancak oyuncunun içki dükkanının dışındaki dünyanın gerçekliğini hissetmesine yetecek kadar bilgi veriyor. Sadece patlayıcı bir final beklemeyin ve hatalara karşı sabırlı olun.
Oyunun ortamı hem entrika açısından zengin hem de nostaljik açıdan rahatlatıcı. Modern sosyal duyarlılıkları gerçek hayattaki içki yasağı estetiğiyle ustalıkla harmanlıyor. Ayrıca, oyuncu kadrosu o kadar gerçekçi ki oyunun giriş bölümündeki en sevmediğim karaktere bile oyunun sonunda tamamen bağlandım. Olumlu notlarda olarak, oyunun gizemlerini parça parça çözmek tatmin edici ve formatın hiç değişmediği düşünüldüğünde, her şey bir araya gelmeden önce her şeyin yavaşça ortaya çıkmasını sağlayan tempo mükemmel.
