Fatal Frame: Maiden of the Black Water incelemesi
2001 senesinden beri hayatımızda olan Fatal Frame serisi, oyuncuların karşısına bugüne kadar korku temelli deneyimler ile çıktı. Yalnız bu serinin oyunlarında sadece korku ve hayatta kalma değil, fotoğraf çekme de bir şekilde önemli bir yer kaplıyordu. Fatal Frame, yine de uzun vadede çok büyük başarılar elde edemedi ve 2014 senesinden beri bu seriye ait yeni bir oyun göremedik. Bu serinin son oyunu Fatal Frame: Maiden of the Black Water idi ve 7 sene ardından Koei Tecmo, bu yapıtı iyileştirmeye, modern konsollar için piyasaya sürmeye karar verdi. Aslında bu iyileştirilmiş sürüm sayesinde oyunun ulaşabildiği oyuncu sayısı da artmış oldu.
Fatal Frame: Maiden of the Black Water, 2014 senesinde sadece Nintendo Wii U için çıkmıştı. Şimdi ise bu oyunun iyileştirilmiş versiyonu; PC, PlayStation 4/5, Xbox One, Xbox Series X/S ve Nintendo Switch için piyasaya sürüldü. Tahmin edebileceğiniz üzere oyunun bu sürümü, Nintendo Wii U platformunu es geçti ve ben de oyunu PlayStation 5 konsolumda deneyimleme şansı elde ettim. Açıkçası, Koei Tecmo tarafının bu oyunu iyileştirmeye çalışmış olması bana oldukça ilginç geliyor. Çıkışını gerçekleştirdiği zaman bu oyun pek sevilmemişti ve iyileştirilmiş olan sürümde de var olan problemlerin üzerine pek gidilmemiş gibi hissediyorum.
Yine de bu iyileştirilmiş özelliklere parmak basmadan önce oyunun temelini özetleyecek olursak; Fatal Frame: Maiden of the Black Water yapıtında üç farklı karakteri kontrol ediyoruz. Bu karakterler; Yuri Kozukata, Ren Hojo ve Miu Hinasaki olarak geçiyor. Bu karakterler arasından özellikle de Miu Hinasaki, seri için bir şekilde önemli bir isim ama aslında her karakterin önemini, oyunda zaman geçirdikçe anlayabiliyorsunuz. Karakterler, zamanla derinleştiriliyor ve anlatılan hikayeler de en başta birbirinden bağımsız gibi görünse de zamanla yeni bağlar ortaya çıkıyor. Evet, her karakter ile farklı senaryoları deneyimliyorsunuz.
Fatal Frame: Maiden of the Black Water oyununun en büyük problemlerinden biri de bu noktada karşımıza çıkıyor. Evet, üç farklı karakter ve senaryo ile hikayenin ele alınması kesinlikle güzel bir şey ama anlatılan her şey, hikayeyi ilerletmek yerine, oyunun arka planını dolduruyor gibi hissettiriyor. Evet, karakterler zamanla güzel bir şekilde derinleştiriliyor ama aynı şeyi hikayenin kendisinde hissedemiyorsunuz. Bu video oyununda hikaye önemli olduğu için kendisinin ileri gidemiyor olması da kritik bir probleme dönüşüyor. Bu video oyununun bahsi geçen problemi orijinal versiyonda da vardı; iyileştirilmiş versiyonda da düzeltilmemiş.
Fatal Frame: Maiden of the Black Water ile kamera kullanımı ön planda
Fatal Frame serisinin daha önce fotoğraf çekmeye ve benzer aksiyonlara önem verdiğini belirtmiştim. Bu önem, Fatal Frame: Maiden of the Black Water oyununda da devam ediyor ve oyunun çoğunu aslında Camera Obscura isimli kameramızın lensinden bakarak deneyimliyoruz. Camera Obscura, paranormal aktiviteleri yakalamak için oluşturulmuş özel bir kamera ve kendisini kullanarak, geçmişten bazı ögeleri günümüze taşıyabiliyoruz. Bu da aslında oyunda ilerlememizi sağlayan asıl mekaniklerden bir tanesi olarak sunuluyor. Kamera ile bakmak için L2, fotoğraf çekmek için de R2 tuşlarını kullanıyoruz; gayet standart bir yapı var yani.
Fatal Frame: Maiden of the Black Water oyunundaki tehlikelere karşı da kameramızı kullanıyoruz. Bazı ögeleri günümüze taşımak haricinde bu fotoğraf makinesini kullanarak, karşımıza çıkan varlıkların da fotoğrafını çekebiliyoruz ve bunu yapmak, ruhları ortaya çıkartıyor. Doğru zamanda, doğru şekilde çekimler yaparak, düşmanlara zarar verebiliyoruz, ruhları ortaya çıkartabiliyoruz ve kendimizi güvende tutabiliyoruz. Problem şu ki oyun sadece bunu bir içerik olarak size sunuyor ve 10-12 saat boyunca fotoğraf çekmekten başka hiçbir şey yapamıyorsunuz. Orijinal oyunun en büyük problemlerinden biri de buydu.
Fatal Frame: Maiden of the Black Water oyununda içerikler sürekli olarak kendisini sıkıcı bir şekilde tekrar ederken, nadiren de olsa benzersiz durumların içerisinde kalabiliyorsunuz. Bu tip durumlarda çektiğiniz fotoğrafları farklı şekillerde zamanlamanız gerekiyor ama bu benzersiz durumlar, oyunun sıkıcı yapısını zenginleştirmeye yetecek kadar fazla değil. Yine de bu 10-12 saat boyunca oyunun yaptığı çok iyi bir şey de var: Büyük bir merak ve korku içerisinde sizi tutmak. Oyunda özellikle de bölüm sonu canavarı ve önemli hikaye anları civarlarında korku ve gerilim ciddi anlamda artıyor; geri kalan zamanlarda her şey daha sakin.
Fatal Frame: Maiden of the Black Water oyununun 10-12 saat boyunca yaptığı en iyi şeylerden bir tanesi de aslında oyunun temposu. Karakterlerin detaylandırılması, hikayenin farklı noktalara ulaşması, farklı ruhlarla karşılaşmamız, rastgele anlar yaşamamız ve çok daha fazlası tempolu bir şekilde karşımıza çıkıyor. Normalde korku oyunları 8 saat civarında bitiyor ama bu oyun, hızlı oyuncular için 10 saatte, yavaş oyuncular için de 15 saat civarında bitirilebiliyor. Bu kadar uzun bir süre boyunca korku ve gerilim deneyimi yaşamak da ne yazık ki yorucu olabiliyor. Bu yüzden, bunu da göz önünde bulundurmanızı öneriyoruz.
Bu oyunun 7 senelik yaşını fark edememek mümkün değil
Fatal Frame: Maiden of the Black Water, orijinal olarak 2014 senesinde çıkmıştı ve şimdi de 2021 senesindeyiz. Oyun, Nintendo Wii U için çıkmıştı ve şimdi de en yeni nesil konsollarda yer alıyor. Yeni nesil konsolların gücüne rağmen 7 senelik bir oyunu etkili bir şekilde iyileştirebilmek çok da mümkün değil. Görsellik, özellikle de çevre detayları ciddi anlamda kaliteli bir hale getirilmiş durumda ama buna rağmen oyunun yaşını hissedebiliyorsunuz. Yalnız, çevre detayları haricinde, özellikle de oyunun arka plan görselleri filan hala Nintendo Wii U versiyonu gibi görünüyor; geliştirici ekip bazı noktaları tamamen es geçmiş gibi hissediyorum.
Çevre detayları haricinde karakter modelleri de gerçekten iyi bir şekilde geliştiriliyor ama bu da aslında bir başka problemi ortaya çıkartıyor: Yüksek kaliteli karakter modelleri sayesinde görüyoruz ki Fatal Frame: Maiden of the Black Water oyununda pek de kaliteli yüz animasyonları bulunmuyor. Bu da oyunun sunmaya çalıştığı hikayeyi bir tık aşağıya çekiyor. Ses ve müzik tarafında da bazı iyileştirmeler var ama genel anlamda her şey, orijinal oyundaki gibi hissettiriyor. Yine de orijinal oyunda bile ses efektleri fena değildi ve yapılan minik iyileştirmeler de en azından ses efekti tarafındaki deneyimi yukarıya çekiyor; müzikler de gayet hoş.
Fatal Frame: Maiden of the Black Water, PlayStation 5 konsolunda 4K/60 FPS olarak oynanabiliyor. Oyunun performansı hiçbir şekilde sıkıntı çekmiyor. Zaten bu kadar yaşlı bir oyunun, yeni nesil bir konsolda da performans sıkıntısı çekeceğini düşünebilmek oldukça zor. Bu tip problemler için oyunda daha çok optimizasyon problemlerinin olması gerekiyor ama geliştirici ekip, bu konuda iyi bir iş çıkartmış gibi görünüyor. Yani, genel anlamda bu oyunun sunumu fena değil. Oyunun sunum tarafında iyi noktaları da var ama kötü noktaları da var. Bu yüzden, genel anlamda ortalama üstü bir deneyimin sunulduğunu belirtebilirim.
Ortalama üstü deneyimi bahsi geçen bu video oyununun geneli için de söyleyebilirim. Hikayenin kendisi biraz sıkıcı olabiliyor. Aynı zamanda temel oynanış da kendisini çok sık tekrar ediyor ve sıkıcı bir deneyim sunuyor ama en azından tüm bu deneyim boyunca gerçekten korkup, gerilebiliyorsunuz. Bu tip oyunlar için de korku ve gerilim oldukça önemlidir zaten. Yine de ben bu yapıtın orijinalini veya iyileştirilmiş versiyonunu, sadece korku ve gerilim meraklılarına, indirim döneminde önerebilirim. Türe merakınız yoksa ve oyun henüz indirime girmediyse, bu yapıtı satın almaya değmez ne yazık ki.
