Gear.Club Unlimited 3 incelemesi
Gear.Club, orijinal olarak bir mobil oyundu ve belki de bu taşınabilir yapısından ötürü Gear.Club Unlimited altında 2017 yılında Nintendo Switch konsollarına taşınmıştı. Seri sevildi ki devam oyunu bir yıl sonra yine Nintendo Switch için çıktı; hatta 2021 yılında PlayStation, Xbox ve PC platformlarına da geldi. Tüm bunlar Eden Games ekibinin geliştiriciliği ve Microïds şirketinin dağıtımcılığı ile olmuştu. Gear.Club Unlimited 3 için ise durum değişti. Geliştirici aynı kaldı ama dağıtımı Nacon üstlendi ve bu sefer çok daha kısa sürdü oyunun tüm platformlara çıkması.
Gear.Club Unlimited 3, 2026 yılının başlarında Nintendo Switch 2 için, şu sıralarda ise PlayStation 5, Xbox Series X/S ve PC için piyasaya sürüldü. Ben daha önce bu seriyi hiç oynamamıştım ama biliyordum. Birkaç yerde Tokyo Xtreme Racer ile yapılan benzetmeleri de görünce dayanamadım ve bir inceleme kodu talep ettim. Nacon, aşırı hızlı bir şekilde bana bir PlayStation kodu sağladı ve ben de sonunda oyunu oynamaya başlayabildim. Sonucunda elde ettiğim deneyim ise biraz orta halliydi. Oyun için söylenebilecek bolca güzel ve kötü şey var yani.
Gear.Club Unlimited 3 içerisinde bir hikaye modu, bir de serbest oyun modu var. Öncelikle serbest oyun modundan bahsedeyim: Bu deneyimde oyundaki tüm arabaları, pistleri ve yarış tiplerini kullanarak amaçsız bir şekilde oynuyorsunuz. Pek benim tarzım değil ama tek başınıza birkaç dakikalık bir eğlence arıyorsanız veya bölünmüş ekran desteğini yanınızdaki arkadaşınız ile test etmek istiyorsanız, hoş bir içerik. Yalnız, oyunun asıl içeriği hikaye modunda.
Gear.Club Unlimited 3 oyununun hikayesinde Gear.Club o kadar büyük ve başarılı bir hal alıyor ki bir Japonya ayağı kurmak isteniyor. Bunun için amatör yarışçılar Fransa’da yarışıyor, tabii ki biz kazanıyoruz ve Gear.Club Japonya grubunu kurmak için kendimizi Asya’da buluyoruz. Yalnız, sunulan hikayede pek bir et yok. Hikaye oldukça basit, okuduğunuz diyaloglar gayet düz ve oyunda beni çok şaşırtan bir pozitiflik var. Pollyanna havası var yani.
Bu arada, Gear.Club Unlimited 3 içerisinde öyle sinematik sahneler filan yok; bahsettiğim diyaloglar, karakterlerin iki boyutlu tasarımları ekranda dururken size okutuluyor. Bunları oyunu kötülemek için söylemiyorum; çok sevdiğim Tokyo Xtreme Racer da öyleydi. Benim amacım, oyuna olan beklentinizi ayarlayabilmeniz. Eğer ki bu oyundan herhangi bir hikaye elementi bekliyorsanız, beklemeyin. Forza Horizon 6 bile olmayan hikayesiyle daha ilgi çekiciydi bence.
Gördüğüm kadarıyla, Gear.Club Unlimited 3 aslında hikayesi için oynanacak bir oyun değil. Tam tersine, Tokyo Xtreme Racer gibi “grind” mantığı yüzünden oynanacak bir oyun. Şöyle ki hikaye moduna başladığınız zaman dünya haritasında bir ana yarışınız, bir de yan yarışlarınız bulunuyor. Yan yarışlar, her ana yarıştan sonra yenileriyle güncelleniyor. Mesela, hikayenin ikinci bölümünde sanırım hatırladığım kadarıyla 5-10 civarı ana yarış, 10-15 civarı da yan yarış vardı.
Ana yarış ve yan yarışlar arasında aslında pek bir fark yok. Hepsi aynı pist havuzundan yarış alıyor, aynı yarış tiplerini kullanıyor ve zaman zaman aynı rakipleri görüyorsunuz. Sadece, ana yarışları yapmak hikayeyi ilerletiyor. Yan yarışlar ise daha çok para ve materyal kazanmak için var. Bu birimleri de yeni arabalar almak için veya mevcut arabalarımızı performans ve görünüş olarak geliştirmek için kullanıyoruz. Sistem aslında oldukça basit.
Gear.Club Unlimited 3 oyununun en başlarında bu modifiye özellikleri adım adım açılıyor. Oyunda bir üssümüz var ve burayı yeni dekoratif ögeler ve tabii ki rüzgar tüneli veya araç kaldırma alanlarıyla yenileyip, yeni modifikasyon imkanlarının kilidini açabiliyoruz. Bunu sadece Japonya’da yapabiliyoruz. Bazen de Fransa’ya dönmemiz gerekiyor; oradaki üssümüzü özelleştiremiyoruz ama imkanlar daha fazla olduğu için daha yüksek seviyeli modifikasyonlar yapabiliyoruz.
Oyunun sunmuş olduğu bu ilerleme sistemi oldukça “grindy” bir havaya sahip. Eğer ki bütün yarışları tamamlamak istiyorsanız, oyun daha ikinci bölümünden itibaren kendisini tekrar etmeye başlıyor. Üçüncü bölümde Fransa’ya döndüğümüz için yarış pistleri yenileniyor ama yarış tipleri aynı. Bu yüzden eğer oyunlarda “grind” yapmayı sevmiyorsanız, muhtemelen sadece ana yarışlara odaklanacaksınız, o da hiçbir şey kasmadığınız için acele ve gereksiz hissettirecek.
Gear.Club Unlimited 3, 39 adet arabaya ev sahipliği yapıyor ve eğer isterseniz 3 arabayı daha ek paket olarak satın alabiliyorsunuz. Bu ek paketin fiyatı 430 TL ve içerisinde Nissan GTR R-35 NISMO, Nissan 370Z NISMO ve Bugatti Mistral var. Oyun için bir de 215 TL değerindeki bir özelleştirme paketi satılıyor ki bunun içerisinde de 21 adet benzersiz görsel modifikasyon parçası var. Bana soracak olursanız iki ek paketi de satın almaya değmez.
Gear.Club Unlimited 3, 24 farklı araba markasına ev sahipliği yapıyor ve bunların arasında Subaru, Honda ve Mazda tamamen yeni. Bunlara karşılık Chevrolet, Jaguar ve MINI de seriden çekiliyor. Açıkçası araç listesi, özellikle de oyunun “grindy” yapısına kıyasla yeterli. Oyunda; Subaru BRZ 2021, Porsche 718 Cayman GT4 2019, Nissan GT-R R35 2015, McLaren 720S 2017 ve Mazda RX-7 Spirit R (FD3S) 2002 gibi yeterince klasik ve sevilen arabalar var bence.
Daha da iyisi Gear.Club Unlimited 3 oyununun arcade temelli sürüş hissi çok iyi çalışıyor. Araçların çok hoş bir ağırlığı var ve yaptığınız modifiyeler, en ufak bir geliştirmede ve değişiklikte bile kolaylıkla hissedilebiliyor. Aynı şekilde pistler de övgüyü hak ediyor. Bazı görsel problemlerden daha sonra bahsedeceğim ama şu ana kadar gördüğüm her bir yarış pisti manzara, sürüş hissi ve tekniksel açıdan şahaneydi. Çeşitli bolca yol var ve o yollarda yarışmak güzeldi.
Gear.Club Unlimited 3 oyununun sıkıntısı ise geriye kalan her şey ne yazık ki. Daha önce oyunun kendisini çok tekrar ettiğini ve aşırı “grind” gerektirdiğini söylemiştim. Bu kişiye göre değişir; bazı oyuncular rutin oynanışı ve “grind” yapma olayını çok seviyor. Buna bir şey diyemem; bazen ben de seviyorum. Sevilmeyecek şey ise oyunun yapay zekasının çok kötü olması. Oyunda herhangi bir zorluk seviyesi ayarı yok ve rakipleriniz yarışmak yerine pazar gezisine çıkmış gibi davranıyor. Bu davranış, Japonya’nın ikonik otoyol yarışlarında bir tık daha iyi ama yine de oyunun geneli zayıf.
Bir diğer problem ise Gear.Club Unlimited 3 oyununun görselliği. Bu görsel kalite Nintendo Switch 2 gibi platformlar için hoş olabilir ama PlayStation 5 Pro üzerinde birazcık sırıtıyor. Daha önce söylediğim gibi manzaralar güzel, araba modelleri de ama dikkatinizi manzayara değil de daha yakın sahnelere verecek olursanız, oyun gerçekten yerin dibine girecek seviyede. Mesela, ışıklandırma bozuk. Gece sürüşlerinde farın aydınlatması ve çevresindeki aydınlatmalar yanıp, sönüyor. Japonya’nın yollarındaki o kırmızı alanlar da yanıp sönüyor. Bayağı ilginç.
Gear.Club Unlimited 3 oyununun yeşilliği de aşırı pikselleşebiliyor ve titriyor. Özellikle de bir köşeyi dönerken içten değil de dıştan dönüp, yeşilliklere çok yaklaşırsanız o ağaçlar ve çimler öyle bir hal alıp, pikselleşiyor ve titriyor ki nöbet geçirdiğinizi zannedebilirsiniz. Yani, bu oyunun grafiksel motorunun sınırlanmasından ziyade teknik bir problem. Kamera sabitken ve araba dönmüyorken bahsettiğim bu problem olmuyor. Yani, gündüz vakti düz yolda oyun güzel görünüyor ama akşam vakti ışıklandırmalar şaşıyor, yol kaplamaları kafayı yiyor ve yeşillikler de nöbet geçirtiyor.
Gear.Club Unlimited 3, ne yazık ki vasat bir video oyunu. Belki bu oyun Nintendo Switch 2 gibi bir konsolda, taşınabilir halde zevk verebilir ama PC veya ev konsollarında aynı zevki alabileceğini hiç sanmıyorum. Özellikle de bahsettiğim görsel problemler varken oyundan gerçekten soğuyabilirsiniz. Yapay zeka problemlerini ben görmezden gelebilirim; bir noktadan sonra oyun, pistte araba sürmeye dönüyor. Rekabeti unutuyorsunuz. Aynı şey “grindy” yapı için de geçerli. Yalnız, Gear.Club Unlimited 3 oyunundan rekabetçi ve ciddi bir yarış deneyimi bekliyorsanız, uzak durun derim.