Green Hell incelemesi
Green Hell, Creepy Jar tarafından geliştirilen ve piyasaya sürülen saf bir hayatta kalma oyunu ve adı gibi gerçekten yeşil bir cehennem deneyimi sunuyor. Oyundaki her küçük şeye dikkat etmeniz gerekiyor ve delirmek, neyin gerçek olduğunu bilmeyi daha da zorlaştırıyor. Bu oyunla ilgili takdir ettiğim ilk şey, karakterlerin ve hikayenin sadece “Bir uçak düştü ve şimdi burada sıkışıp kaldım.” ya da hayatta kalmak dışında fark edilebilir bir neden olmadan orada olduğunuzdan biraz daha fazla düşünülmüş olması. Yani, hikayeye önem veriyorsanız, bu oyun hemen ilginizi çekmeli.
Aslında hayatta kalma oyunlarını, The Forest ve devamı gibi oyunları seviyorum ve hikayenin bu tür oyunların en önemli parçası olmadığını anlıyorum. Ne de olsa hayatta kalmak, neler olduğunu anlamaya çalışmaktan daha eğlenceli ama pek çok hayatta kalma oyununda olduğu gibi her yerde neler olduğunu okuyabileceğiniz bir sürü günlük sayfasından biraz daha fazla hikaye olmasını takdir ediyorum. Bu oyun size hikayeyi verme konusunda iyi ve oyuncuyu hikayeyi öğrenen kişi olmaya zorlamıyor. Hikaye, telsizle konuşan karakterler arasında iyi yapılmış ses oyunculuğu ile anlatılıyor.
Farklı yanıtlarla sonuçlanan farklı diyalog seçeneklerini seçebilirsiniz. Ayrıca kahramanın orada olması için bir neden olması da hoşuma gitti. Ormanda yaşayan bir grup yerliyi inceleyen bir antropolog olarak oynuyorsunuz ve kaçınılmaz olan gerçekleşmeden önce bir süre kamp yapıyorsunuz. Demek istediğim, bu hala bir hayatta kalma oyunu ama hala orada olmanızın bir nedeni olmalı. Tahmin edilebileceği gibi karınız uzaktayken başına bir şey geliyor ve saldırıya uğruyorsunuz. Hiçbir şeyiniz kalmıyor ve karınız kayıp, işte oyun o zaman başlıyor.
İlk olarak prologda deneyimleyeceğiniz oynanıştan bahsetmek istiyorum. İlk fark ettiğim şey envanter oldu. Son zamanlarda Sons of the Forest oyununu çok oynuyorum ve size şunu söyleyeyim, gezinmesi kolay bir envanter görmek hoşuma gitti. Bir kontrol cihazı ile gezinmek bile kolay ve hızlı, bunun fark edilebilecek bir şey olmadığını biliyorum ama yavaş bir envantere sahip bir oyun oynadığınızda, bunu daha iyi yapanları takdir etmeyi öğreniyorsunuz. Bu oyunun sevdiğim bir diğer yönü de eşya toplamanın, gördüğünüz her şeyi toplamaktan biraz daha benzersiz olması.
Eğer bir eşya çok büyükse, onu daha küçük şeylere dönüştürebilirsiniz. Büyük çubuklar, küçük çubuklara dönüşebiliyor ve büyük yapraklar, küçük yaprak yığınlarına ayrılabiliyor. İşçilik söz konusu olduğunda, bazı eşya farklılıklarının biraz can sıkıcı olabileceğini söyleyeceğim. İşçilik, sebepsizmiş gibi hissettiren bir şekilde biraz karmaşık. Örneğin, ateş yakarken sadece iki çubuğa değil, büyük bir çubuğa ve küçük bir çubuğa ihtiyacınız var. Ateş yakarken kuru yapraklara ihtiyacınız var, herhangi bir normal yaprak türüne değil. Evet, gerçekçi olduğunu biliyorum ama uzun vadede sıkıyor.
Bu anlambilim, zanaat yapmayı can sıkıcı hale getiriyor; çok belirgin olmayan belirli öğeleri aramanız gerekiyor. Kuru yaprakları kısa ağaçlardaki kahverengi yaprakları arayarak bulabilirsiniz ama çubuklarda, ihtiyacınız olan belirli olanları elde edene kadar büyük çubukları ve kütükleri toplamaya devam etmeniz gerekir. Neyse ki bu tür işçiliğe oldukça hızlı bir şekilde alışabildim ama herkesin hoşuna gitmeyeceğini de biliyorum. Bir şeyleri hasat ederken güzel bir seçenek de bunun yerine onları yok edebilmeniz. Hoş bir alternatif olarak sunuluyor.
Bu da aşağıdaki bir eşyaya ulaşmanız gerektiğinde ve envanterinizde zaten o eşyadan çok fazla varsa güzel. Tek şey, bir eşyayı her yok ettiğimde yerimde kilitlendiğim bir hata ile karşılaştım. Havaya saldırana veya bir şey fırlatana kadar sıkışıp kaldım. Neyse ki bu benim oyunumda karşılaştığım tek aksaklıktı ve şimdi, tüm bunlardan sonra, oyun resmi olarak başlıyor. İlk birkaç adımımda, bir çıngıraklı yılana basana kadar beni kovalayan bir jaguara rastladım. Kan dolaşımıma yavaşça sızan zehirden ölürken zehirli ok kurbağasına basmayı başardım ve ölümümü hızlandırdım…
Dışarıda sizi öldürecek çok şey var ve bu sefer sadece insanlar olmadığı için mutluyum. Hayatta kalma oyunlarının çoğunda canavarlardan, sizi orada istemeyen insanlardan ve hatta yamyamlardan kaçar ve onlarla savaşırsınız. Bu oyunda yerliler sizinle savaşırken, burada düşman orman. Bana gerçek bir hayatta kalma oyunu oynuyormuşum gibi hissettiriyor. Dikkat etmeniz gereken çok fazla şey var ve her yaralandığınızda vücudunuzda yara olup olmadığını kontrol etmeniz gerekiyor. Ben şahsen bu yaraları kontrol etme mekaniğini sevsem de neden sevilmeyeceğini de anlıyorum.
Bazı elementler oynanışı biraz yavaşlatıyor ama bu oyundaki işçilik mekaniğinin çalışma şekli ile zaten karşılaştırılabileceği diğer hayatta kalma oyunlarından biraz daha yavaştı. Temel olarak bu oyunda kendinizi iyileştirmek için uzuvlarınızı kontrol ederek bandajlanacak yaralar, koparılacak sülükler veya koparılacak solucanlar olup olmadığını kontrol ediyorsunuz. Şimdi bunu nasıl elde ettiğimden emin değilim ama denemelerimden biri sırasında oyunun solucan dediği şey tarafından enfekte oldum. Solucan demekte tereddüt ediyorum; yavaş yavaş delirdim! Bu karakter, akıl sağlığını kaybettiğinde ne yazık ki her şeyi kaybediyor.
Olmayan şeyler duymaya başlıyorsunuz, sesler ve hayvan sesleri dikkatinizi dağıtıyor ve bir şeyin üzerine bastığınızı düşünmenize neden oluyor; size saldırmak için gelen yerlileri halüsinasyon görmenize neden oluyor ve bir vuruşta yok oluyorlar ama bu, onlardan zarar görmeyeceğiniz anlamına gelmiyor. Bu solucanı çıkarmanın tek yolu, bir kez daha halüsinasyonlar ve zehirle boğulmadan önce bulamadığım özel bir aletle kesip çıkarmak… Bu oyun zor ve biraz özveri gerektiriyor. Ben sadece huzurlu modun bir üst basamağı olan ikinci zorlukta oynuyordum. Özel bir mod var, bu yüzden belirli bir düşman size sorun çıkarıyorsa onu kapatabilirsiniz.
Yalan söylemeyeceğim, ikinci günü bile geçemedim. Bir kez sığınak yapmayı başardım ama sahip olduğumu fark etmediğim zehir yüzünden uykumda öldüm ama fazla ilerleyememiş olsam da oyunu yine de çok sevdim ve sadece başlangıç alanında bile konuşacak çok şey buldum. Beni çok strese soktu ve her saniyesini sevdim. Yoğun ve her fırsatta dikkatli olmanız gerekiyor. Ayrıca, bu oyunun herkes için olduğunu düşünmediğimi söyleyeceğim, barışçıl bir mod varken, oyun zor ve hayal kırıklığına uğrayacaksınız. Yani; daha sakin, daha az stresli bir hayatta kalma deneyimi istiyorsanız, bu oyun size göre değil ama göreve hazır olduğunuzu düşünüyorsanız denemenizi tavsiye ederim.
Green Hell, halihazırda bilgisayarlar ve modern konsollar için piyasaya sürülmüş bir video oyunu. Kendisi, yakın geçmişte yeni nesil konsollar için de güzel bir güncelleme aldı ki ben de zaten bu sebepten ötürü oyunun kodunu aldım ve PlayStation 5 üzerinde inceledim. Bu yapıt, zorlu hayatta kalma oyunları arasında kendisini rahatlıkla gösterebilen bir yapıt ve şimdi kendisini daha modern bir şekilde PlayStation 5 ve Xbox Series X/S üzerinde de oynanabilir. Eğer sizin de ilginizi çeken bir yapıtsa indirim filan beklemeden, bu oyuna direkt bir şans verebilirsiniz. Tabii ki ekonomik duruma göre işler değişebilir ama söylemek istediğim şey, oyunun istediği fiyatı hak ediyor olması.