Jett: The Far Shore incelemesi
Superbrothers, 2011 ve 2012 senelerinde arka arkaya iOS ve Android için Superbrothers: Sword & Sworcery EP oyununu piyasaya sürmüştü. Bu oyun, o zamanın mobil oyunlarına göre inanılmaz büyük bir başarıya ulaşmıştı; çok yüksek inceleme puanları alıp, yılın oyunu ödüllerini toplayıp, 1.5 milyondan daha fazla satmıştı. Şimdi ise Superbrothers, çok ama çok uzun bir aradan sonra oyuncuların karşısına ikinci oyunları ile çıktı. Bu oyunun adı ise Jett: The Far Shore. PC ve PlayStation 4/5 için piyasaya sürülmüş olan bu aksiyon-macera oyunu aslında geliştirici ekibin ismi olmadan, sadece gösterimleri ile bile ilgi çekmeyi başarmıştı.
Jett: The Far Shore, oyuncuların karşısına aslında oldukça insancıl bir hikaye ile çıkıyor ve yok olma temasını işliyor. Keşif, topluluk ve yok olma konularını ele alan bu video oyunu, hikayesi boyunca birbirinden zor sorular soruyor ve bunları cevaplamak için de oyunu oynamanız gerekiyor. Her şeyden önce, bu oyundaki amacımız sadece kendimiz için değil, topluluğumuz için de hayatta kalmak, onları hayatta tutmak ve yeni bir yuva bulmak. Oyunda biz, daha önce hiç keşfedilmemiş, tehlikeli yolların bilinmezliğini ortadan kaldırıyoruz ki insanlar bizim arkamızdan gelsin ve güvenli bir şekilde hareket edip, yuvalarını bulabilsin.
Bunu yapmak için Mei isimli bir karakterin kontrolünü ele alıyoruz. Mei olarak bir gözcü takımında yer alıyoruz ve sürekli olarak bilinmezliği araştırıp, onları bilinir kılmaya çalışıyoruz. Oyundaki amacımız ise uzayın derinliklerinde, yıldızların arasında, insanların hayatta kalabileceği güvenli bir yuva bulmak. Oyun, bu teması ile aslında hikayeyi ve oynanışı oldukça yüksek bir noktaya çıkartıyor. Sonuçta, eğer oyunu yaşayacak olursanız, sizin başarısız olmanız, tüm insanlığın başarısız olması anlamına geliyor. Bu yüzden daha oyunun başında anlatılmak olan hikayeyi anlamanız gerekiyor ki Jett: The Far Shore, size bu hikayeyi anlattığından emin oluyor zaten.
Jett: The Far Shore, aslında oldukça yavaş bir şekilde başlıyor ama bunu bir problem olarak görebilmek çok da mümkün değil. Oyun zaten 10-12 saat içerisinde rahatlıkla bitirilebiliyor ve bu yüzden de yavaş başlangıçlar, sıkıcı olmak yerine oyunun hikayesinin öneminin iyice işlenmesini sağlıyor. Zaten bu video oyunu için en önemli olan şeyin hikaye olduğunu da kısa bir süre sonra anlıyorsunuz. Kurmuş olduğum bu cümle, oyunun hem en olumlu yanını, hem de en olumsuz yanını sizlere gösteriyor. Gerçekten de bu oyunda hikaye oldukça önemli ve ön plana çıkıyor. Bunun karşılığında ise oynanış tarafındaki tüm ilgi çekicilik, elimizden alınıyor.
Jett: The Far Shore, sadece tek bir noktaya odaklanıyor
Jett: The Far Shore oyunundaki yavaş başlangıç sayesinde sadece hikayeye değil, oyundaki karakterlere de kolayca alışıyorsunuz. Aslında karşımızda çok da büyük bir oyun yok ama buna rağmen ana karakterden tutun da hikaye için önem taşıyan diğer tüm yan karakterlere kadar herkes oldukça zengin bir derinliğe sahip. Açıkçası bu, benim pek beklediğim bir şey değildi. En fazla, sadece ana karakterin çok zengin ve ilgi çekici olmasını bekliyordum ama oyunun gerçekten sizi kendisine bağlayan bir kadrosu var. Bunun üzerine kaliteli bir sanat tasarımı ve görsel kalite de gelince zaten oyunun tadı bambaşka oluyor.
Yalnız, Jett: The Far Shore oyunu ne yazık ki bu kadar. Temel oynanış döngüsü inanılmaz yüzeysel ve hikaye üzerinde yaptığınız çok önemli şeyler, oynanış ile ne yazık ki hissedilmiyor. Yani, senaryoya göre aslında inanılmaz kritik adımlar atıyorsunuz ama hikayeyi takip etmeyen veya anlamayan bir insanın, bu kritik adımları görebilmesi mümkün değil; oyunun en başından, en sonuna kadar hiçbir derinlik olmadan, aynı oynanış döngüsünü yaşayıp, duruyoruz. Bu video oyunu, bölümlere ayrılmış bir şekilde karşımıza çıkıyor ve neredeyse her bölümde sürekli olarak aynı oynanış sistemlerini deneyimleyip, duruyoruz. Bu da oyunu sıkıcı bir hale sokuyor.
Hikaye oldukça güçlü, oynanış oldukça güçsüz olunca da Jett: The Far Shore gibi bir video oyununda oynanış temelli kısımları bir an önce bitirip, üssünüze dönüp, karakterlerle konuşup, hikayeyi ilerletmek istiyorsunuz. Bu da tamamen oynanış deneyimlemek isteyen oyuncular için verilebilecek en kötü haber ne yazık ki. Eğer hem hikayeye, hem de oynanışa önem veriyorsanız, açıkçası sadece yeni hikaye anlarını deneyimlemek için bu oyunun bölümlerini oynuyorsunuz. Sadece ama sadece hikayeye önem veriyorsanız da oynanış temelli anlar, muhtemelen yaşayacağınız en sıkıcı ve en eziyet dolu anlar olacak. Sizin için şimdiden üzgünüm.
Jett: The Far Shore oyununun temel oynanışında bir aracın içinde oturup, etrafı keşfedip, araştırmalar yapıyoruz. Zaman zaman çok ufak bulmacalar çözüyoruz ve ardından bölümü bitiriyoruz. Ayrıca, aracınız da sinir bozucu sınırlandırmalara sahip. Mesela, düzenli olarak buhar bulamazsanız, aracınız yavaşlıyor ve kendisini tamir etmek için duruyor. Bu da aslında akıcı olan oynanışın resmen içine ediyor. Zaman zaman ritminizi bulup, bulutların üzerinde yağ gibi kaydığınız anlar da oluyor. İşte o anlarda da oyunun görsel tasarımını, grafik kalitesini, performansını ve müziklerini derinlemesine içinize çekiyorsunuz.
En azından her şey güzelce sunuluyor
Jett: The Far Shore oyununun hikayesi oldukça güzel; oynanışı oldukça sıkıcı. Bunu anladık; peki, görsellik ve diğer sunum ögeleri ne durumda? Açıkçası bu konular hakkında oldukça olumlu bir şekilde konuşabiliyorum. Her şeyden önce söylemem gerekiyor ki bu video oyununu 4K destekli bir televizyonda, PlayStation 5 konsolum ile deneyimledim. Ayrıca oyunun PlayStation 5 versiyonu da mevcuttu. Sonucunda elde ettiğim görsel kalite ise yeterince tatmin ediciydi. Oyunun sanat tasarımı tamamen gerçekliği hedef almıyor ve aslında bu haldeki görünümü ile oyun benzersiz duruyor. Ben açıkçası oyunun her sahnesine, her bölümüne bayıldım.
Performans tarafında da tahmin edebileceğiniz gibi herhangi bir problem bulunmuyor. Jett: The Far Shore oyununu PlayStation 5 konsolunda 60 FPS olarak oynayabiliyorsunuz ve aksiyonun yükseldiği anlarda veya hızınızın maksimumuma ulaştığı anlarda bile performansa herhangi bir şey olmuyor. Oyunun ilk anından, son anına kadar stabil bir 60 FPS sunuluyor. Bununla birlikte, yükleme ekranlarının da oldukça hızlı bir şekilde çalıştığını belirtebilirim. Zaten böyle bir video oyununun da PlayStation 5 gibi bir konsolu zorlaması imkansız olurdu diye düşünüyorum. Yani, performans tam olarak kusursuz efendim.
Ses ve müzik tarafında da güzel bir iş başarılıyor. Her şeyden önce seslendirmeler oldukça kaliteli. Daha doğrusu, böyle bir video oyununun bütçesine göre kaliteli. Yoksa, bir The Last of Us Part II veya Red Dead Redemption 2 oyunlarındaki kadar yüksek seviyeli bir seslendirme yok tabii ki. Tüm bu seslendirmelerin arkasında kalan müzikler de oldukça güzel. Parçalar ne yazık ki pek akılda kalıcı değil ve oyun bittikten sonra kendilerini tekrardan Spotify üzerinde dinlemek istemiyorsunuz ama yine de müzikler, oyunun atmosferine ve anlık olarak yaşanan ögelere oldukça olumlu izler bırakıyor. Müziklerin görevi de bir noktaya kadar bu zaten.
Durumu özetlemek gerekirse Jett: The Far Shore, çok iyi ve çok kötü noktalara sahip olan ortalama bir video oyunu. Oyunun hikayesi kesinlikle güzel ve bence deneyimlemeye de değer. Yalnız, hikayenin üzerine yerleştirilmiş olan oynanış ne yazık ki 1-2 saat içerisinde tüm çekiciliğini kaybediyor; sürekli olarak aynı şeyleri yapmaya başlıyorsunuz ve bu aynı şeylerin de sayısı çok az. Tüm bunların üzerine gelen görsellik, kaliteli performans, sesler ve müzikler de başarılı ama oynanış benim o kadar canımı sıktı ki bu yapıtı net olarak bir ortalama oyun olarak görmek istiyorum. Ne iyi, ne kötü; bildiğiniz ortalama bir deneyim.