Koira incelemesi
Dontnod Entertainment ve Studio Tolima ekiplerinden, doğal güzelliklerle dolu hassas ve müzikal bir hikaye ile oyuncuların kalbine dokunacak bağımsız bir oyun olan Koira geliyor. Çok basit bir önermeye sahip olan bu oyun, canlı tarzı ve onu tamamen benzersiz kılan karanlık ama aynı zamanda neşeli olan atmosferi sayesinde ilk dakikadan itibaren bizi kendine bağlamayı başarıyor. Paltonuz ile botlarınızı alın ve bu macerada bize katılın!
Siyah, beyaz ve birkaç renk dokunuşu arasındaki zıtlıklar ormanında, büyük ve etkileyici gözleriyle gölgeye benzeyen bir karakterin kontrolünü ele alıyoruz Koira isimli bu video oyununda. Bazı sesler duyduğumuzda, burnunda ışık olan küçük bir köpeğin, bir avcının tuzağına düştüğünü ve yardım için yalvardığını hızlıca keşfediyoruz. Köpeği, içinde bulunduğu durumdan kurtardıktan sonra korkarak kaçıyor ama biraz müzik ve özenle onunla arkadaş olmayı başarıyoruz.
Köpek, uzun süredir orada asılı kaldığı için bizden yiyecek bir şeyler istiyor. Ormanın ruhlarını yardıma çağırmak için ıslık notalarımızı nasıl kullanacağımızı öğreniyoruz ve bu basit önermeyle, yeni arkadaşımızın evini bulmak için bizi siyah-beyaz bir arka plan üzerinde hayat, müzik ve renk dokunuşlarıyla dolu çok sayıda senaryoya götürecek olan Koira oyununun macerasına başlayacağız. Tüm aile için her zaman çok odaklı bir perspektiften, gerilim ve hafif terörle her türlü tehlikeyi göreceğiz, hedefimize ulaşmak için avcılardan, gölgelerden ve vahşi hayvanlardan kaçacağız.
Kontrol çok basit ve sadece birkaç düğme kullanıyoruz. Bir eylem düğmesi ve bir çağrı/şarkı düğmesi mevcut. Ormanda ilerlemek, ana karakter ile ışıklı burunlu küçük hayvan arasında işbirliğine dayalı bir çaba olacak. Birbirimize yardım ederek korkularımızın üstesinden gelebilir ve oyunun bize sunduğu bulmacaları tamamlayabiliriz. Koira, ailedeki herkes için ideal olan süper basit bir oyun. Diyalog, ses veya metin olmadan, görüntüler, müzik ve içinde yaşayan karakterlerin vücut dili aracılığıyla bize rehberlik ediyor kendisi ve bu konuda oldukça başarılı.
Nesneleri fırlatarak ve kaldırarak her türlü bulmacayı tamamlayabiliyoruz. Tüm mekanikler bize iyi entegre edilmiş öğreticiler aracılığıyla açıklanıyor. Örneğin, küçük köpeğimize sopa fırlatarak nesneleri nasıl fırlatacağımızı veya saklambaç oynayarak avcılardan nasıl saklanacağımızı öğreniyoruz. Hepsi çok ince bir şekilde, her durumda ne yapacağımızı bilmemizi sağlıyor. Oyunun zorluğu minimum düzeyde. Bulmacalar iyi gizlenmiş ama sadece etrafa bakarak çözmek kolay.
Örneğin, işaretler arasındaki ilişkiyi, bir taşı nereye atacağımızı veya bir kapıyı veya geçidi açmak için belirli bir nesneyi nasıl alacağımızı anlayabiliriz. Hollow Knight gibi birçok oyun gri renkler ve kasvetli tarzlarla oynarken, Koira oyununun sanat eserlerine yaklaşımı kesinlikle benzersiz. Tamamen elle çizilen ve elle canlandırılan sonuç, ilk bakışta tamamen benzersiz ve tanınabilir kılan bir stile sahip, hareket halindeki gerçek bir sanat eseri gibi hissettiriyor.
Arka plan ve şekiller için siyah ve beyazla oynarken, grinin tonları her nesneye derinliğini verir ve ortamı sahte üç boyutlu olarak anlarız. Sarı, turuncu ve kırmızı renk dokunuşlarıyla nesneleri, hayvanları, düşmanları ve ana karakterin güçlerini keşfedeceğiz. Kırmızı öfkenin ve aynı zamanda hayatın rengidir. Koira içerisinde hayat kurtarmak için bazen can yakmak gerektiğini öğreneceğiz. Tüm bunlara sessiz film tarzında piyano, flüt ve yaylı çalgılara dayanan muhteşem müzikler eşlik ederse, nasıl takdir edileceğini bilenler tarafından takdir edilecek bir sanat eserimiz olur.
Gerilim, neşe, gizem ve güç anları yaşayacağız ve hepsi de macera boyunca yağmur damlaları gibi kulaklarımızda çınlayacak olan iyi seçilmiş dört notayla sunulacak. Elbette, eğer bir görevimiz olmasaydı, manzaranın tadını çıkararak, çardaklarda oturarak, rahatlama anlarında oyun müziğinin bize ilettiği huzurun tadını çıkararak saatler geçirebilirdik. Teknik açıdan ise Koira, basit bir oyun. Daha önce de belirttiğimiz gibi kontroller kontrol basit. Harita yok, koşma düğmesi yok, müziğin sesini kontrol etmek dışında seçenekler menüsü yok. Oyunun tamamı bu kadar.
Koira sizden koşmanızı istediğinde, karakter bunu hızını değiştirerek yapacak, aksi takdirde canlı bir hızda yürüyecek, ancak acele etmeyecektir. Saklanmak gerektiğinde, sadece bir çalının arkasına saklanın, çömelme yok, basılacak düğme kombinasyonları yok ve gizlilik göstergeleri yok, karakteriniz sadece gölgelere karışacak. Yön veya hedef göstergeleri de yok, senaryonun kendisi bizi nereye gitmemiz gerektiği konusunda yönlendirecek ve eğer anlaşılması kolay değilse, klasik bir tarzda her zaman sağa doğru gitmeniz yeterli olacak.
Koira, bir alanı her keşfettiğimizde veya bir bulmacayı tamamladığımızda otomatik olarak kaydediliyor. Oyunu yarıda bırakmak zorunda kaldığınız talihsiz bir durumda, bulunduğunuz yere geri dönmek sadece birkaç dakikanızı alacak ve ne yapmanız gerektiğini zaten biliyor olmanın avantajıyla yolunuza devam edeceksiniz. Manuel kaydetme özelliği eksik, ancak gerçekten hiç gerekli hissettirmedi. Bu yüzden kendisi hakkında olumsuz bir yorum yapamayacağım.
Kısacası, Koira, birçok kişi tarafından fark edilmeyecek bir başyapıt, Yılın oyunu ödüllerini kazanmayacak ama onu oynamaya karar veren herkesin kalbini kazanacak diye düşünüyorum. İyi bir insan olun, yardım edin, arkadaş edinin ve hepsinden önemlisi avcıları olabildiğince üstesinden gelin gibi önemli bir mesaj veren bu oyun, beni etkilemeyi başardı. Parça parça oynanabilen veya bir öğleden sonra yoğun bir keyifle bitirilebilen bir oyun, sadece güzel olmaktan fazla takdir hak ediyor.
Kendisi, eşsiz bir oynanışa sahip, klasik öğreticileri atlayan ama seviye tasarımı ve hikayenin kendisi aracılığıyla bize nasıl oynanacağını öğreten Koira, bağımsız tür severlerin kütüphanesinde eksik olamayacak bir oyun. Koira bugün gayet ama gayet uygun bir fiyatla, dijital olarak çıkışını gerçekleştirdi. Kendisine bir şans vermenizi öneriyorum.
