LumenTale: Memories of Trey incelemesi
Bağımsız oyun dünyası son yıllarda klasik canavar yakalama türüne birbirinden yaratıcı yorumlar getiriyor ve bu akımın en yeni örneklerinden biri de karşımızda duruyor. Beehive Studios tarafından geliştirilen LumenTale: Memories of Trey, o çok sevdiğimiz Nintendo DS dönemi Pokémon oyunlarının nostaljisini daha karanlık bir hikaye ve modern rol yapma mekanikleriyle birleştirmeyi hedefliyor. Özünde bu yapım vahşi doğada yaratık yakaladığımız, sıra tabanlı savaşlara girdiğimiz ve gizemleri çözmeye çalıştığımız izometrik bir piksel sanat macerasıdır.
Hikayemiz isminden de anlaşılacağı üzere geçmişini ve anılarını tamamen kaybetmiş olan Trey adındaki ana karakterimizin Talea adlı dünyada uyanmasıyla başlıyor. Bu gizemli dünyada geçmişini hatırlamak ve Lumen yani usta bir canavar eğitmeni olmak için yola çıkan kahramanımız, LumenTale: Memories of Trey dünyasının derinliklerine indikçe aslında pek çok ahlaki ikilemle karşılaşıyor. Oyun, türün klasik örneği olan o çocuksu hikayelerden sıyrılıp yapay zeka karşıtlığı ve ahlaki belirsizlikler gibi daha yetişkin temaları işlemeyi başarıyor.
Alışık olduğumuz o isimsiz çocuk kahramanlardan ziyade kendi fikirleri olan ve kritik kararlar vermek zorunda kalan Trey, maceraya çok daha insani bir boyut katıyor. LumenTale: Memories of Trey oyunu içerisinde ilerledikçe karşımıza çıkan diğer destekleyici karakterler de bu derinliği kesinlikle destekliyor. Maceramız boyunca yanımızdan ayrılmayan Ales ve sonrasında ekibe katılan Pitan gibi karakterlerle kurulan bağlar, zaman zaman Final Fantasy onuncu oyunundaki o yolculuk hissini yaşatacak kadar güçlü ve inandırıcı yazılmış.
Canavar yakalama türünün kalbi olan savaş mekanikleri bu oyunda alışık olduğumuzdan biraz farklı ama oldukça stratejik bir yöne evrilmiş. LumenTale: Memories of Trey oyununun içerisindeki savaşlar sırasında her saldırı için ayrı bir puan havuzu kullanmak yerine tüm takımınızın ortaklaşa kullandığı bir enerji sistemi bulunuyor. Sırası gelen canavarın zayıf bir saldırıyla az enerji harcaması veya güçlü bir alan saldırısıyla havuzun yarısını tüketmesi tamamen sizin stratejinize ve elinizdeki enerji yönetimine bağlanmış.
Savaşları ilginç kılan bir diğer mekanik ise Octopath Traveler serisindekine benzeyen o zayıflık kırma sistemi oluyor. Karşımızdaki yabani canavarların hangi elementlere zayıf olduğunu başlangıçta bilmiyor, ancak deneyerek bulduğumuzda ve yeterince zayıf vuruş yaptığımızda LumenTale: Memories of Trey bize enerji harcamadan fazladan bir saldırı hakkı hediye ediyor. Bu kırma sistemi son derece eğlenceli olsa da oyunun genel zorluk seviyesi o kadar düşük ki bu derin stratejilere çoğu zaman ihtiyaç bile duymuyorsunuz.
Dünyayı keşfederken Bilia adındaki toplarımızı fırlatarak vahşi Animonları yakalama süreci ise maalesef oyunun en sinir bozucu yanlarından birine dönüşüyor. LumenTale: Memories of Trey oyununu oynarken haritada serbestçe dolaşan bir canavara top fırlattığınızda, aniden ekranda daralan halkalar ve rastgele tuş kombinasyonları çıkıyor. Doğru zamanda, doğru tuşa basmanızı isteyen bu hızlı refleks oyunu hem çok cezalandırıcı hem de gereksiz bir el yorgunluğuna sebep olarak keşif keyfini büyük ölçüde baltalıyor bence.
Bu yakalama işlemini daha da işkence haline getiren şey ise nişan alma sistemindeki o garip kontrolcü tercihi olmuş. LumenTale: Memories of Trey üzerinde nişan almak için sağ Joy-Con tetik tuşuna basılı tutup aynı anda sağ analog çubukla yön belirlemeniz ve sonra tetiği bırakmanız gerekiyor. Ekranda delice sağa sola kayan nişangahı kontrol etmek için aynı elde iki parmakla yapılan bu garip jimnastik hareketleri, kritik anlarda hedefinizi ıskalamanıza yol açıyor.
Zanaat ve üretim sistemi de oyunda yer almasına rağmen tamamen işlevsiz ve boş hissettiriyor. Topladığımız bitkilerle kendi canavar yakalama toplarımızı veya sağlık iksirlerimizi üretebileceğimiz bir tezgahımız var. Ancak LumenTale: Memories of Trey oyununun içerisindeki mağazalarda bu eşyaları satın almak o kadar ucuz ve kolay ki kaynak toplamaya veya bir şeyler üretmeye oyun boyunca hiç ihtiyaç duymuyorsunuz. Üretim sistemi adeta oyunun içine sırf bir şeyler üretilebilsin diye zorla eklenmiş gibi duruyor efendim.
Canavar tasarımları konusunda ise oyun hem harika işler başarıyor, hem de zaman zaman karmaşaya düşüyor. Başlangıç seviyesindeki Bonkey veya Chompuff gibi minik Animonlar bence LumenTale: Memories of Trey dünyasında son derece şirin ve özgün görünürken, bu canlılar evrimleştikçe tasarımları aşırı karmaşıklaşmaya başlıyor. Üçüncü seviyeye ulaşan bazı canavarlar gereksiz yere fazladan kollar, desenler ve kanatlarla boğularak o ilk hallerindeki akılda kalıcı silüetlerini tamamen kaybediyor. Bence bu, evrim kurallarına biraz fazla aykırı.
Görsel yönden oyunun 2.5 boyutlu piksel sanat tasarımı, Pokémon Black and White döneminin o esneyen hareketli sprite animasyonlarını modern çevrelerle harika bir şekilde harmanlıyor. Haritanın renk paleti ve şehir tasarımları LumenTale: Memories of Trey dünyasının o nostaljik ama modern havasını çok iyi yansıtıyor. Oyunda duyduğumuz o klavsen ağırlıklı savaş müzikleri gerilimi çok iyi verirken, boş alanlarda dolaşırken çalan arka plan müzikleri zaman zaman uykunuzu getirecek kadar yavaş ve sıkıcı kalabiliyor. Yani, müzikler de orta karar seviyesinde.
Ne yazık ki bu güzel sanat tasarımı el konsolu üzerindeki ciddi performans sorunları ve hatalarla sık sık bölünüyor. LumenTale: Memories of Trey deneyimim boyunca harita geçişlerinde veya binalara girerken yaşanan uzun yükleme süreleri oyunun hızını tamamen kesiyor. Üstelik oyunun durduk yere çöküp ana ekrana atması ve kaydedilmeyen ilerlemelerin silinmesi gibi can sıkıcı hatalar bu nostaljik deneyimi bazen gerçek bir kabusa dönüştürebiliyor.
Genel olarak toparlamak gerekirse, çocukluk anılarımızı yetişkin bir hikayeyle birleştirmeyi başaran ama hantal mekaniklerinin kurbanı olan bir yapımla karşı karşıyayız. LumenTale: Memories of Trey harika yazılmış karakterleri ve yenilikçi savaş sistemiyle potansiyelini gösterse de yorucu yakalama mekanikleri, performans sorunları ve hantal menüleri nedeniyle zirveye çıkamıyor. Yine de canavar yakalama türüne gönül vermiş oyuncular için bu hatalara katlanmaya değecek kadar farklı ve tutkulu bir bağımsız macera vadediyor.