Nintendo Switch Sports Resort incelemesi
Nintendo Switch Sports Resort oyununun en iyi yaptığı şey, kontrolcüyü elinize aldığınız anda ne yapacağınızı büyük ölçüde anlayabilmeniz. Nintendo Switch 2 konsoluna özel bu yeni oyunda Joy-Con, seçtiğiniz etkinliğe göre rakete, yaya, golf sopasına veya bir deniz motosikletinin gidonuna dönüşüyor. Wii Sports Resort yapıtından tanıdığımız Wuhu Adası’na dönen yapım, dokuz rekabetçi sporla üç gezi ve araç etkinliğini bir araya getiriyor. Arkadaşlarla kısa maçlar yapmak, yapay zekaya karşı şampiyonluğa yürümek veya adayı dolaşmak mümkün. Serinin kolay öğrenilen hareketlerle eğlenceli rekabet yaratma fikri hâlâ güçlü. Bu kez tek başına oynamak için de yeterince neden var ama bütün sporlar bu fikri aynı başarıyla uygulamıyor.
Başarılı branşlarda hareket kontrolleri, giriş engelini azaltırken öğrenilecek şeyleri koruyor. Topa vurmak için kolunuzu sallamanız yeterli ama topun nereye gideceğini belirlemek için zamanlamayı ve kontrolcünün açısını anlamanız gerekiyor. İlk maçını yapan biri birkaç dakika içinde oyuna katılabilirken, daha deneyimli oyuncu aynı hareketin incelikleriyle uğraşabiliyor. Benim bu tür bir derlemede aradığım denge de bu. Nintendo Switch Sports Resort oyununun en iyi anları, yaptığınız küçük bir değişikliğin sonucunu ekranda açıkça görebildiğiniz anlar.
Bowling bunun en temiz örneklerinden biri. Topu göndermek kolay; istediğiniz dönüşü vermek ve atışı tekrarlanabilir hâle getirmek ise dikkat istiyor. İyi bir atışın hem hareketinde hem de devrilen lobutların sesinde karşılığı var. Engelli pistler ve yüz lobutlu maçlar, aynı temel hareketi farklı sorunlara uyarlamanızı sağlıyor. Golf de benzer biçimde güç ayarını önemseyen daha sakin bir seçenek. Özellikle deliğe yakın vuruşlarda elinizin ölçüsünü bulmak zaman alabiliyor. Üç deliklik kısa turlardan daha uzun karşılaşmalara uzanan seçenekler ve vuruş yardımı, bu hassasiyeti herkes için aynı sertlikte bir sınava dönüştürmeden sunuyor.
Tenis ve masa tenisi, ilk bakışta birbirine yakın görünse de farklı alışkanlıklar istiyor. Teniste çiftler hâlinde oynarken karakterler topa ulaşmak için otomatik hareket ediyor; siz vuruşa odaklanıyorsunuz. Masa tenisinde küçük oyun alanı, raketin açısını ve topa verdiğiniz dönüşü daha belirleyici kılıyor. İkisinden daha çok masa tenisini beğeniyorum; elinizdeki kontrolcünün yönüyle sonuç arasındaki ilişki daha anlaşılır. Tenisin otomatik kalibrasyonu zaman zaman bu güveni zedeleyebiliyor. Kaçan topun nedenini kendi zamanlamanızda mı, hareketin yorumlanışında mı aramanız gerektiğinin belirsizleşmesi, özellikle zor rakiplere karşı can sıkıyor.
Nintendo Switch Sports Resort içerisinde okçuluk da az sayıda hareketten iyi bir beceri oyunu çıkarıyor. Nişan almak, rüzgârı hesaba katmak ve bırakma anını ayarlamak, hedefin ortasını tutturmayı tatmin edici kılıyor. Gizli hedefler, parkuru yalnızca önünüzdeki büyük daireden ibaret görmemeniz için güzel bir neden. Rakiplerin aynı hedefin farklı bölümlerine atış yaptığı ve bu alanların skora göre büyüyüp küçüldüğü alternatif kurallar da rekabeti değiştiriyor. Daha iyi oynayanın alanının daralması, isabet becerisini baskı altında yeniden sınayan yerinde bir fikir.
Yeni başparmak güreşi ise Nintendo Switch Sports Resort oyununun bence en hoş sürprizlerinden biri. Kontrolcünün açısını değiştirerek rakibin başparmağını yakalayıp bastırmaya çalışıyorsunuz. Parmağınızı aşağıda tutarak büyütüp güçlendirebiliyorsunuz ama bu sırada yakalanmaya da açık hâle geliyorsunuz. Dolayısıyla sürekli saldırmak yerine rakibin hazırlığını izlemek ve doğru anı kollamak gerekiyor. Basit hareketin üstüne eklenen bu risk, karşılaşmayı beklenenden daha ilginç kılıyor. Kısa sürede anlaşılması ve hemen karşılıklı bir mücadeleye dönüşmesi sayesinde, aynı odada yeni bir oyuncuya ilk göstereceğim etkinliklerden biri olurdu.
Basketbol ve voleybolda bu denge daha zayıf. İkili basketbol karşılaşmalarında top sürmek, savunmak ve şut atmak, oyunu kendi hızınızda yönlendirmekten çok önünüze gelen sınırlı görevleri yerine getirmeye dönüşebiliyor. Üçlük yarışmaları daha başarılı; bilek hareketiyle şut ritmini tutturmak, burada sadeleştirmenin lehine çalışıyor. Voleybolda ise manşet, pas ve smaç arasındaki düzeni öğrenmek kolay olsa da tempo fazla kontrollü kalıyor. Bu iki sporun anlaşılır olması güzel, fakat hareket çeşitliliği ve inisiyatif azaldığında uzun süre oynama isteği de azalıyor.
Nintendo Switch Sports Resort oyununda boksun sorunu biraz farklı. İki kontrolcüyü yumruk ve savunma için kullanmak doğal bir başlangıç sunuyor; karşılık vermek için açıklık kollamak da doğru bir temel. Ancak doğrudan vuruşların ve kroşelerin algılanışı, en iyi raket sporlarındaki kadar tutarlı hissettirmeyebiliyor. Hareketin ekrandaki karşılığını okumak zorlaştığında, iyi zamanlanmış bir karşı saldırının tatmini de zayıflıyor. Boks oynanamaz durumda değil ama hareket takibine bu kadar dayanan bir oyunda branşlar arasındaki güven farkı belirgin.
Nintendo Switch Sports Resort oyununun çeşitliliğini asıl genişleten şey; adayı karadan, denizden ve havadan dolaştığınız Leisure Sports etkinlikleri. Power Cruising’de iki kontrolcüyü gidon gibi tutup deniz motosikletini yönlendirmek oldukça anlaşılır bir eşleştirme. Prop Plane’de ise kontrolcüyü küçük bir uçak gibi eğerek uçuyorsunuz. Adayı yukarıdan görmek, spor alanlarını ve çevredeki yerleri aynı bütünün parçaları olarak algılamanızı sağlıyor. Bu etkinliklerin rahat temposu, art arda maç yaparken yorulduğunuzda oyunun içinde kalabileceğiniz başka bir uğraş sunuyor.
Kaykay, kontrol fikri açısından daha deneysel. Joy-Con 2’yi bir yüzey üzerinde hareket ettiriyor, yönlendiriyor ve kaldırarak numaralar yapıyorsunuz. Fare özelliğinin yalnızca bir menü imlecine dönüşmemesi, oyuna farklı bir fiziksel etkileşim katması hoşuma gidiyor. Fakat raketi sallamak veya gidon tutmak kadar kolay benimsenen bir hareket düzeni değil. Kontrolcünün hareketini kaykayın gidişiyle eşleştirmek biraz alışkanlık istiyor. Sistemi öğrendikçe keyfi artabiliyor ancak paketin genelindeki hemen katılıp oynama rahatlığını burada aynı ölçüde bulamıyorsunuz.
Bu üç etkinlikte süreli Sightseeing Tour gezileriyle fotoğraf noktaları arayabiliyor, çeşitli toplanabilir nesnelerin peşine düşebiliyorsunuz. Spocco Photos, adanın yerleri ve sakinleri hakkında küçük ayrıntılar vererek çevreye kişilik kazandırıyor. Süre baskısı istemediğinizde Free Play seçeneği de var. Nintendo Switch Sports Resort içerisindeki yarışlar, zamana karşı denemeler ve uçakla top kapma mücadelesi farklı hedefler sunsa da bunlar kendi başına kapsamlı sürüş veya uçuş oyunları kadar derin değil. Buradaki değerleri, tempoyu değiştirmeleri ve Wuhu’yu maç aralarında görünen bir arka plandan daha fazlası hâline getirmeleri.
Tek oyunculu deneyimin merkezindeki Island Crown, oyunun en önemli kazanımı. Dokuz rekabetçi branşta yirminci sıradan başlayıp giderek zorlaşan bilgisayar rakiplerini yenerek yükseliyorsunuz. Şampiyonu geçince karşınıza gelen usta rakipler de temel hareketleri öğrenmenin ötesine geçmenizi istiyor. Bu yapı, sevdiğiniz sporu tekrar tekrar oynamak için somut bir hedef veriyor. Özellikle masa tenisi veya okçuluk gibi el becerisindeki gelişimi açıkça hissedebildiğiniz etkinliklerde çok iyi çalışıyor. Birkaç rahat maçtan sonra artık daha dikkatli oynamanız gerektiğini fark etmek, oyunun kolay öğrenilmesini yüzeysellikle karıştırmamanızı sağlıyor.
Island Crown büyük bir kariyer simülasyonu kurmaya çalışmıyor. Gücü, mevcut sporları giderek zorlaşan bir düzen içinde yeniden kullanmasında. Başarımlar, günlük hedefler ve diğer etkinliklerdeki madalya mücadeleleri de bu düzeni destekliyor. Yalnızca kazanmak yerine belirli bir vuruşu yapmaya veya farklı bir modu denemeye yönelmek, normalde seçmeyeceğiniz şeylerle uğraşmanız için neden oluşturuyor. Tek başına geçirilen zamanın, çok oyunculu buluşmayı beklerken yapılan bir hazırlık gibi kalmaması önemli.
Ödüllendirme sistemi de önceki Nintendo Switch Sports oyununa kıyasla çevrimdışı oyuna daha fazla değer veriyor. Spocco Points, çevrimdışı ve çevrimiçi oynarken kazanılabiliyor; bunlarla kıyafetler, saçlar, spor ekipmanları ve başka görünüm seçenekleri açıyorsunuz. Kendi Sportsmate karakterinizi veya Mii’nizi kullanabilmek, özellikle aynı konsolu paylaşan bir grupta hoş bir kişisellik sağlıyor. Daha önemlisi, sevdiğiniz modu seçmekle karakterinizi özelleştirmek arasında gereksiz bir tercih yapmanız gerekmiyor. Tek başınıza şampiyonluk kovalarken de arkadaşlarınızla oynarken de harcadığınız zamanın karşılığını alıyorsunuz.
Buna rağmen kozmetiklerin haftalık ve aylık koleksiyonlara bağlanmasını gereksiz buldum. Bir koleksiyonun içinden hangi parçayı önce alacağınızın rastgele belirlenmesi de istediğiniz şeye doğrudan ulaşmanızı zorlaştırıyor. Günlük bonuslar ve farklı etkinliklerden gelen puanlar, bunun ağır bir biriktirme işine dönüşmesini büyük ölçüde önlüyor. Kaçırılmış bazı eşyalara güncel koleksiyonlar tamamlandıktan sonra dönülebilmesi de iyi ama bu telafi, oynamaya başladığınız tarihten itibaren sunulan eşyalarla sınırlı. Rahatça dönüp oynanabilecek bir spor derlemesinin, görünüm seçeneklerini hâlâ takvim takibine bağlamasına ihtiyaç yok.
Aynı odada çok oyunculu oynarken paketin güçlü tarafları daha çabuk ortaya çıkıyor. Hareketi hem yapan hem de izleyen için anlaşılır olan sporlar, oyuna katılmayı kolaylaştırıyor. Bir konsolda dört kişiye kadar oynanabiliyor; boks ve başparmak güreşi gibi branşlar ise iki oyuncuyla sınırlı. Kısa bir mücadeleden sonra başka bir spora geçebilmek, herkesin aynı etkinliği sevmesini gerektirmiyor. Özellikle bowlingin rahat temposuyla masa tenisinin daha hızlı tepkiler isteyen yapısı arasında gidip gelmek, bir arada oynanan oturumu canlı tutuyor.
Çevrimiçinde dereceli Pro League, sonuçların kaydedilmediği Casual Online Play ve arkadaş lobileri farklı ihtiyaçları karşılıyor. Gezi etkinliklerini çevrimiçi paylaşmak için arkadaş lobisi kullanmak gerekiyor; rastgele rakip aranan bölümler dokuz rekabetçi spor üzerine kurulu. Bağlantının genel olarak akıcı olması sevindirici, ancak zaman zaman görülebilen kısa takılmalar hassas vuruşlarda daha fazla hissediliyor. Spor değiştirirken lobiye dönmek de arka arkaya farklı etkinliklere geçmenin akışını kesiyor. Nintendo Switch Online üyeliği isteyen bu bölüm, daha çok rakip ve uzun vadeli rekabet arayana alan açıyor; oyunun tek oyunculu içeriği ise çevrimdışında da anlamını koruyor.
Bütün bunların pratik sınırı, hareket ve kontrolcü ihtiyacı. Nintendo Switch Sports Resort, elde taşınır modda oynanmıyor ve Pro Controller desteği sunmuyor. Çoğu spor eski Joy-Con’larla da çalışırken kaykay için Joy-Con 2 gerekiyor; kalabalık yerel oyunlarda gereken kontrolcü sayısı da branşa göre değişiyor. Baskın el seçimi ve golfte vuruş yardımı gibi seçenekler faydalı. Yine de fiziksel hareketin ve oynayacak alanın deneyimin temel şartları olması, kolay öğrenilen bu oyunun herkes için aynı rahatlıkta kullanılabileceği anlamına gelmiyor.
Nintendo Switch Sports Resort içerisindeki Wuhu Adası’nın sunumu, bütün bu farklı uğraşları bir arada tutuyor. Canlı renkler, açık alanlar ve rahat tatil havası, rekabetin sertleştiği anlarda bile oyunun genel tonunu koruyor. Sportsmate’lerin görünümü daha ayrıntılı özelleştirmeye uygun; Mii seçeneği de serinin eski karakterlerini sevenleri dışarıda bırakmıyor. Müziklerin sakinliğiyle topa vurma, lobut devirme gibi hareketlerin belirgin sesleri birbirini iyi tamamlıyor. Özellikle adayı dolaşırken çevrede biraz daha kalma isteği yaratabilmesi, Resort adının karşılığını veriyor.
Nintendo Switch Sports Resort oyununun asıl başarısı, kolay katılınan bir oyuna dönüp ustalaşmak için de neden vermesi. Sevdiğiniz bir sporda hareketin inceliklerini öğrenmek, bilgisayara karşı ilerlemek ve sonra bunu arkadaşınıza karşı denemek aynı deneyimin doğal devamı hâline geliyor. Bazı branşların bu derinliği taşıyamaması seçkiyi dengesiz bırakıyor, fakat bütün paketi birkaç akşamlık bir eğlenceyle sınırlamıyor. Hareket kontrollerini seven oyuncular için hem birlikte oynarken hem yalnızken karşılığını veren bir devam oyunu olmuş.