Road 96: Mile 0 incelemesi
Road 96, 2021 yılında piyasaya sürüldüğü zaman oyuncular tarafından oldukça sevilmişti. Diktatörlük ile yönetilen bir ülkenin sınırlarından kaçmaya çalışan gençleri konu alan bu yolculuk temelli macera oyununda birbirinden farklı karakterlerin hikayelerine tanıklık etmiştik. O karakterlerden biri de aslında babası hükümet için çalışan Zoe idi. Ana oyunda Zoe, evden kaçmıştı ve o hikayelerden hemen öncesini anlatan Road 96: Mile 0 da şimdi piyasaya sürüldü. Yalnız, hikaye ve karakterler çok alakalı diye iki oyunu aynı sanmayın. İncelemesine başlayacağım bu oyun hikayenin yanında müzik temelli elementler sunarak, farklı bir deneyim yaşatıyor.
Road 96: Mile 0 oyununda, Road 96 içerisinden hatırlayacağımız Zoe ve Lost in Harmony içerisinden hatırlayacağımız Kaito karakterleri başrolü alıyor. Bu iki karakter de tamamen farklı geçmişlere, ailelere ve bakış açılarına sahip. White Sands içerisinde yaşayan bu ikili, yakın arkadaş sayılır ve Kaito, ülkeden kaçmak için “teröristler” ile çalışmaya başlayınca Zoe, bu konuyu araştırmaya başlıyor ve daha sonra ikilinin düşüncelerini etkilemeye başlıyoruz. Oyun boyunca bazı diyalog seçimleri ve dünyada gerçekleştirdiğiniz aksiyonlar, iki karakterin de bakış açısını değiştirebiliyor. Bunlar da birkaç ufak farklı diyaloğa yol açabiliyor finale doğru giderken.
Road 96: Mile 0 içerisinde Zoe, yaşadığı ülkenin attığı adımları ve geçmişini sorgulayabiliyor veya babası da zaten hükümette çalıştığı için yaşanan kötülükleri görmezden gelebiliyor. Kaito ise tamamen devrimci bir kişi olabiliyor veya ülkeden kaçmaya çalışırken kimden yardım aldığını sorgulamaya başlayabiliyor. Oyun boyunca bu dinamiği sürekli değiştirebiliyorsunuz ama finaller çok da değişmiyor. Sadece diyaloglar değişiyor benim anladığım kadarıyla. Zaten bu oyunda önemli olan şey de bence bu değil. Oyunun odaklanılması gereken kısmı bence karakterlerin hikayeleri. Sonuçta bu hikayeler, ana oyundaki birçok gelişmenin temelini oluşturuyor.
Road 96: Mile 0 içerisinde tabii ki birçok yan karakter de var ve bunların çoğunu ana oyundan hatırlayabilmeniz mümkün. Mesela, Sonya ile Adam ikilisinin nasıl tanışıp, birlikte çalışmaya başladığına tanıklık edebiliyorsunuz. Bunlar gibi bazı yan karakterler var ama bu karakterlerin üzerine çok da fazla gidilmiyor. Odak noktası neredeyse tamamen Zoe ve Kaito ikilisinde kalıyor. Oyun boyunca birkaç kere bakış açımızı değiştiriyoruz. Yani, bazen Zoe, bazen de Kaito olarak oynuyoruz ama asıl başrol Zoe olduğu için oyun onunla başlıyor, onunla bitiyor diyebilirim. Daha sonra da geriye ana oyunu tekrar oynamaktan başka bir şey kalmıyor.
Road 96: Mile 0, oldukça güzel bir temel oluşturuyor
Road 96: Mile 0 ile anlatılan hikaye kesinlikle anlamlı, özellikle de ana oyunu oynayıp, Zoe ile tanıştıysanız bu hikaye daha da fazla anlam kazanıyor. Eğer daha önce ana oyunu oynamadıysanız da çok güzel bir temel atılıyor ve daha sonra hikayenin devamını daha farklı bir şekilde deneyimlemeniz için Road 96 oyununa davet ediliyorsunuz. Hikaye kesinlikle güzel ve başrollerimiz başarılı ama beni hikaye sunumunda rahatsız eden bir nokta oldu: Kontrol ettiğimiz karakterler, seçtiğimiz diyalogları seslendirmiyor. Zoe ve Kaito, bolca seslendirme performansına sahip ama kendileri, bizim seçtiğimiz diyaloğu ne yazık ki söylemiyor. Sadece bu beni biraz rahatsız etti.
Road 96: Mile 0 oyununda, temel oynanış aslında ikiye ayrılıyor. İlk anda, oyunun size sunduğu bölümleri keşfediyorsunuz, karakterlerle konuşuyorsunuz ve toplanabilir eşyaları topluyorsunuz. Oyun bu noktada ana oyunun ruhunu içerisinde taşımaya gayret ediyor ve bunu kısmen başarıyor da. Ayrıca bu anlarda hikaye de diyaloglarla ilerletiliyor. Oyunun ikinci kısmı ise tekrar oynanabilir yapılara sahip olan “Psychedelic Rides” ile karşımıza çıkıyor. Bu anlarda Zoe ve/veya Kaito, kaykaylarına zıplıyor ve fantastik bölümlerde yolculuk ediyor. Bu sırada tehlikelerden kaçıyoruz, puan topluyoruz ve yine hikayenin ilerletilmesine tanıklık ediyoruz.
Road 96: Mile 0 oyununda toplamda 10 adet Psychedelic Ride bulunuyor ve bunların hepsi tamamen benzersiz temalara ve zorluklara sahip. Her bölümde ayrıca bir skor sistemi bulunuyor. Oyun ne yazık ki çevrim içi sıralama tabloları bulundurmuyor ama en azından kendi skorunuzu iyileştirmek için bölümleri tekrar ve tekrar oynayabiliyorsunuz. Skor iyileştirme için olmasa bile B, A, S ve S+ gibi öbür skorunuzu iyileştirmek için de oyunu oynayabilirsiniz. Genelde, hiç ölmeden puanların neredeyse tamamını aldığınız zaman bölümleri %100 bitirmiş sayılıyorsunuz ve S+ alıyorsunuz. Bu bölümlerde işin içine bir tık yetenek giriyor ama işler yine de çok zorlaşmıyor.
Road 96: Mile 0 oyununda sadece macerayı deneyimlemek isterseniz, Psychedelic Ride bölümlerinin tamamını geçebiliyorsunuz. Aslında bu bölümlerin bazılarında da diyalog seçimleri filan bulunuyor ama onları seçmemek oyununuzu olumsuz etkilemiyor. Bu yüzden, sadece rahat bir şekilde Zoe karakterinin geçmişine odaklanmak istiyorsanız, Psychedelic Ride kısımlarının tamamını geçebiliyorsunuz. Ben yine de bu bölümlerin tamamını oynamanızı öneriyorum. Kötü skor alsanız bile bence önemli olan bölümleri görmeniz, orada söylenenleri duymanız. Böylece hikaye ve karakterlerin düşünceleri biraz daha fazla anlam kazanacaktır.
Bu temel gayet kaliteli bir şekilde sunuluyor
Road 96: Mile 0 oyununu PlayStation 5 konsolumda deneyimledim ve elde ettiğim görsellik aslında ana Road 96 oyununa oldukça benziyordu. Psychedelic Ride kısımları hariç, diğer tüm bölümlerde iki oyunun sanat tasarımının aynı olduğunu, en azından aynı ruhu taşıdığını rahatlıkla görebiliyorsunuz. Psychedelic Ride bölümleri ise daha çok geliştirici ekibin kendisini görsel alanlarda daha özgür bir şekilde ifade ettiğini tahmin ettiğim kısımlar. Bu alanlarda oyun çok daha fantastik, daha doğrusu saykodelik görünüyor. Bunun sebebi de o bölümlerde iki karakterin beyinlerine, düşüncelerine, vizyonlarına yolculuk ediyor olmamız.
Road 96: Mile 0, performans tarafında da üzmüyor. Ben oyunu gayet stabil bir 60 FPS ile oynadım. Görsel efektlerin çok yoğun olduğu kısımlarda filan bile herhangi bir performans ve/veya optimizasyon temelli bir sıkıntı yaşamadım. Oyunda ayrıca herhangi bir hata da karşıma çıkmadı. Sadece, DualSense üzerinden verilen desteği yetersiz buldum. Daha doğrusu, herhangi bir destek verilmiyordu, bunu eksik buldum. Video oyunlarında böyle kreatif yollar seçildiği zaman açıkçası DualSense üzerindeki yeni nesil özelliklerin de aynı yaratıcılık ile kullanılmasını çok seviyorum ama bu oyun, küçük yapısını çok bozmuyor ve bu tip ek destekler sunmuyor.
Road 96: Mile 0 oyununun asıl parladığı kısım ise tabii ki sesler ve müzikler. Oyun zaten Psychedelic Ride kısmı ile tamamen müziklere odaklanıyor ve oyunda dinleyeceğiniz 10 farklı parça da birbirinden güzel ve içerisinde bulunduğunuz bölümleri, karakterlerin ruh hallerini ve düşüncelerini muhteşem bir şekilde yansıtıyor. Psychedelic Ride haricindeki kısımlarda çalan daha atmosferik müzikler de kesinlikle başarılı. Bunların haricinde, karakterlerin seslendirme performansları ve diğer ses efektleri de kesinlikle kaliteyi yüksekte tutuyor. Daha önce de dediğim gibi ana karakterlerin diyalog seçimlerinin seslendirilmemiş olması, benim için tek sıkıntı.
Road 96: Mile 0, Zoe karakterine ve Road 96 oyununun hemen öncesine odaklanan, hikayeye ve karakterlerine önem veren, hoş bir ön yapıt. Psychedelic Ride haricindeki kısımlar bir tık boş hissettiriyor ama oyunun odak noktasının da zaten orada olmadığını hemen anlıyorsunuz. Psychedelic Ride bölümleri o kadar kaliteli ve eğlenceli ki oyunun diğer tüm kısımlarını anında unutuyorsunuz ve anlatılan hikaye ile o bölümlerdeki eğlenceye odaklanıyorsunuz. Oyun ayrıca oldukça kısa sürüyor, her bölümde %100 yapmaya çalışıp, tüm toplanabilir ögeleri almaya çalışsanız bile 5-6 saatte bitecektir. Sadece, oyunu bitirdikten sonra sıfırdan başlamanız gerek.