Rough Justice: ’84 incelemesi
Gamma Minus tarafından geliştirilen ve Daedalic Entertainment tarafından 13 Mart 2023 tarihinde PC için piyasaya sürülen Rough Justice: ’84, 1980’lerin “noir” tarzında bir suçla mücadele, kirli işler ve intikam arayışı temalı bir strateji oyunudur. Tek oyunculu olarak oynanan bu yapıtta masa oyunlarından ilham alınmaktadır. Bunun ışığında, oyunda zarlar ve kartlar kullanarak yeni kurulan güvenlik ajansınızı geliştirmeye çalışırsınız. Eğer zamanda yolculuk yapıp, 1980’lerde güvenliği kendi elinize almak istiyorsanız, satılmış polislerin yapmayacağını yapmaya hazırsanız, oyundaki maceramıza hazırsınız demektir.
Rough Justice: ’84 yapıtında tek oyunculu bir masa oyunu tarzında strateji deneyimi sunuluyor. Biraz önce de söylediğim üzere karşımıza çıkan suçları ve bu suçların içerisindeki bulmacaları çözmek için zarları ve kartları kullanarak özel güvenlik ajansımızı başarıyla yönetmeye çalışıyoruz. Bu ajansta tabii ki birbirinden farklı ajanlar çalışıyor. Bu ajanlara güvenlik, kaçak avcılığı, haciz davaları gibi konularda tavsiyelerde bulunuyoruz ve onların, suçları çözmesini sağlıyoruz. Bu yapıtta karşınıza çıkacak her vaka farklı gereksinimlere sahiptir ve seçebileceğiniz çok sayıda ajanla, doğru kombinasyonu bulmak için davanın gereksinimlerini dikkatlice okumak önemlidir.
Rough Justice: ’84 yapıtının ana karakteri Hank adında eski bir polistir. Kendisi, görevini kötüye kullandığı için hapse girmiş ve çıktığında diğer arkadaşları tarafından dışlanmıştır. Ancak yine de çalışıp, para kazanması gerekmektedir ve en iyi yapabileceği iş de dedektifliktir. Böylece maceramız başlar. Bu oyunda, Seneca şehrine yolculuk yapıyoruz ve burada artan suç oranı ile polis pek de başa çıkıyor sayılmaz. Bu noktada özel dedektiflere iş düşüyor. Şehrin güvenliğini sağlamak tam olarak bizim görevimiz değil ama en azından katkıda bulunmaya çalışıyoruz. Örneğin, çalınan bir arabanın izini sürerek onu eski sahibine iade ediyoruz.
Rough Justice: ’84 içerisinde her ajanın beş farklı özelliği (güç, zeka, algı, refleks ve empati) bulunabilir ve her ajan, her işe uygun olmayabilir. Örneğin, empati yeteneği olmayan bir ajanı sorgu için yollamak pek mantıklı değildir. Kendisinin başarısızlık oranı ciddi anlamda yüksek olacaktır. Zaten oyunun temel döngüsünü de bu oluşturuyor; doğru iş için, doğru ajanı buluyoruz. Ayrıca, elimizdeki ajanları farklı ekipmanlar ile güçlendiriyoruz ve ajanımız kalmadığı zaman da serbest çalışan acentelerden yardım alıyoruz. En ufak bir işi yaparken bile ajanlarınızı seçmeye özen göstermeniz gerekiyor; aksi taktirde onları kaybedebilirsiniz.
Rough Justice: ’84 ile kartlarınızı doğru kullanarak suçluları yakalayın
Rough Justice: ’84 oyununda doğru ajanı, doğru suç ile eşleştirmek, ne yazık ki tüm problemlerinizi çözmüyor. Bundan sonra, atılacak zarların sizin lehinize gelmesini beklemeniz gerekiyor. Bu zarlar, karakterlerin kendi istatistiklerini ne kadar etkili kullanabileceğini belirliyor. Aynı zamanda kartlar da ajanlarımıza ekipmanlar olarak geliyor. Farklı nadirlik seviyelerinde ve kullanım sayısına sahip kartlar mevcut oyunda. Mesela, tek kullanımlık ve birinci seviye nadirliğe sahip olan bir silah, sizin güç istatistiğinizi bir puan arttırabiliyor. Daha nadir olan kartlar, daha farklı güçlere ve daha farklı kullanım değerlerine de sahip olabiliyor. Bu kartları doğru anlarda kullanmak gerekiyor.
Rough Justice: ’84 oyununu açıkçası bugüne kadar duyduğunuzu hiç sanmıyorum. Oyun çıkalı bir hafta oldu ve Steam üzerinde sadece 20 adet inceleme mevcut, internet aleminde de kimse bu oyun hakkında konuşmuyor. Durum böyle olunca, oyunun çok küçük ve kalitesiz bir yapıya sahip olduğunu düşünebilirsiniz. Sonuçta, tam tersi bir deneyim sunulsa, oyun keşfedilirdi herhalde. Pazarlama departmanında ne oldu, bilmiyorum ama bu oyun pek de bir reklam gücü alamadı. Buna karşılık, oyunun gerçekten bağımlılık yaratabilecek, eğlenceli ve göründüğünden çok daha derin olan bir oynanış sistemi mevcut; ilgi çekici olan tek şey, 1980 teması değil yani.
Rough Justice: ’84 oyununun döngüsünde, aksiyon puanlarını kullanarak, suçları çözmek yatıyor. Bazı görevler oyunun ana hikayesini ilerletiyor, bazı görevler ise size ek içerik sunuyor. Tüm bu görevlerde bazen zar atarak ilerliyorsunuz, bazen de karşınıza mini oyunlar çıkıyor. Sonucundaki tek amacınız, ajanlarınızı doğru bir şekilde kullanmak, suçları çözmek ve ajansınıza para kazandırmak. Böylece sektörde kalmaya ve yaşamaya devam edebilirsiniz. Tabii ki hikaye ilerledikçe 1980’lerin unutulmaz temalarından olan satılmış polislerle alakalı bolca gelişme yaşanıyor ama onları benim anlatmam değil, sizin deneyimlemeniz en doğrusu olacaktır.
Yine de Rough Justice: ’84, ne yazık ki oynanış tarafında kusursuz bir video oyunu değil. Bu oyunun açık ara fark ile en zayıf olduğu nokta, ne yazık ki mini oyunları. Tamam, bu oyunlar ilk defa oynadığınız zaman fena değil ama zar atmaya kıyasla, mini oyunlar kendisini tekrar ettiği zaman ciddi anlamda yorucu ve sıkıcı bir deneyim oluşturuyor. Geliştirici ekip bence mini oyunlar için farklı kombinasyonlar bulmalıydı, böylece her defasında bire bir aynı mini oyun deneyimini yaşıyor olmazdık. Aynı zamanda, dikkatimi çeken ufak bir nokta olarak da oyunun sunduğu şehrin biraz ölü bir havaya sahip olduğunu söyleyebilirim; oyunun geri kalanındaki atmosferi yansıtmıyor.
1980’lerin nefes kesen atmosferi daha iyi bir şekilde sunulamazdı herhalde
Rough Justice: ’84, her şeye rağmen en çok sunum kategorisinde parlıyor. Oyunun temel oynanış sistemlerine filan baktığınızda da bunu fark edebilmek mümkün ama sunum, oyunun gerçekten büyük bir sevgi ile tasarlandığını en net şekilde ortaya koyuyor. Oyunda kullanılan sanat tasarımı, karakterlerin ilgi çekici görüntüleri veya özetle, oyundaki görsel olan her şey, muhteşem görünüyor ve 1980’lerin nefes kesen atmosferini en iyi şekilde yansıtıyor. Oyunun kullanıcı ara yüzü bile o dönemlere ait gibi duruyor ama günümüzün modern ulaşılabilirlik seviyesinde kalmayı başarıyor. Yani, tasarım eski diye, ara yüz ile sürekli boğuşmak zorunda kalmıyoruz.
Rough Justice: ’84, performans tarafında da hiçbir sıkıntı bulunmuyor. Karşımızda bağımsız bir oyun var ve geliştirici ekibin, kendi bütçeleri dahilinde bu oyuna olabildiğince en iyi cilayı çektiğini hemen hissedebiliyorsunuz. Her şeyden önce, oyunda herhangi bir optimizasyon sıkıntısı bulunmuyor; eğer verilen sistem gereksinimlerini donanımınız karşılıyorsa, hiçbir sıkıntı yaşamayacaksınız. Bir diğer yandan, oyunda herhangi bir hata veya çökme problemi gibi performans ile alakalı diğer sıkıntılar da bulunmuyor. Ben bu oyunu oynadığım süre boyunca en ufak bir hata ile bile karşılaşmadım. Tabii ki oyunda benim karşıma çıkmayan ufak hatalar var ama onlar da hızlı bir şekilde düzeltiliyor.
Rough Justice: ’84, sesler ve müzikler kategorisinde de başarılı bir yapıya sahip. Her şeyden önce, oyundaki seslendirme sanatçıları şahane bir iş ortaya çıkartmış. Oyunda seslendirme performansına sahip olan her karakter muhteşem bir şekilde sunuluyor ve arka planda çalan yine 1980’leri anımsatan müzikler de atmosferi olabildiğince iyi bir şekilde etkiliyor. Yine de şunu net bir şekilde söyleyebilirim ki karakterlerin seslendirme performansları, müzikleri gölgesinde bırakıyor. Tabii ki bunu, müziklere olumsuz bir yorum olsun diye söylemiyorum. Kendileri, son zamanlarda duyduğum en iyi parçalardan oluşuyor diyebilirim.
Rough Justice: ’84, 10-20 saat boyunca hiç sıkılmadan oynayabileceğiniz, eğer oyuna bayılırsanız, bir o kadar daha deneyimleyebileceğiniz bir yapıt. Bunun karşılığında ödeyeceğiniz fiyat ise 200 TL. Ben açıkçası bu oyundan böylesine kaliteli bir yapı beklemiyordum ve eminim ki beni şaşırttığı gibi oyun, sizi de şaşırtacaktır. Eğer bu tip masa üstü temasına sahip oyunlardan hoşlanıyorsanız, halka kendi adaletinizi 1980’lerde sunmak ayrıca ilginizi çekiyorsa, hiç düşünmeden kendisini satın almanızı öneriyorum; oyun eğer bütçenizi aşmıyorsa indirim filan beklemenize hiç gerek yok. Umuyorum ki sektörde bunun gibi sevgiyle yapılan oyunlar görmeye devam ederiz.