Solium Infernum incelemesi
Sid Meier’s Civilization VI serisine benzeyen bir oyun yapmak kolaydır ama aynı hissi kaşıyan ve sizi sadece bir tur daha oyuna bağlayan bir deneyimi kopyalamak veya taklit etmek zordur. 4X tipi video oyunlarının dünyası, biraz önce adını geçirdiğim ikonik strateji oyunu serisinin aksadığı noktalarda başarılı olmak bir yana, yeterince ileri gidemeyen oyunlarla dolu.
Melbourne temelli, League of Geeks isimli oyun geliştirme ekibi için neyse ki Solium Infernum, göründüğünden daha olgun bir yapıt. 2024 sürümü bu oyun, 2009 tarihli aynı adlı ve kült-klasik statüsündeki strateji oyununun yeniden yapımı olarak karşımıza çıkıyor. Vic Davis’in orijinal günahının barok ve sade (özellikle modern standartlara göre) olduğu yerde, bu yeniden yapım sadece yeni bir kat boyadan daha fazlasını sunuyor oyunculara.
Bu strateji oyununun karanlık kalbi ve ruhu aynı şekilde atıyor; her karşılaşma, oyunun zevklerine dalmak için bir davetiye niteliği taşıyor. Ara sıra yaşanan teknik aksaklıklara ve garip hatalara rağmen Solium Infernum, 4X isimli alt türünde tekrar ve tekrar oynanmayı hak eden, sizi başkalarını da derinliklerine çekmeye çağıran başarılı ve tatmin edici bir deneyim olmayı başarıyor.
League of Geeks ekibinin 2015 senesinde piyasaya sürülen Armello yapıtının devamı da olan Solium Infernum, tamamen farklı bir estetiği benimsiyor ancak masa oyunu ve dijital oyun deneyimleri arasındaki çizgileri aynı şekilde bulanıklaştırmayı başarıyor. Hakkını vermek gerekirse bu yapıt, çoğu zaman tüm zorlukları yapay zekanın üstlendiği bir masa oyunu gibi hissettiriyor. Yeni bir oyunabaşlamaya karar verdiğiniz andan itibaren, size zorlayıcı seçenekler sunuluyor.
Solium Infernum içerisindeki her karşılaşma, bir şeytan seçmenizle başlar. Kişilikleri, istatistikleri ve özel yetenekleri bakımından farklılık gösteren sekiz Archfiend arasından seçim yapabilirsiniz. Bu, daha da fazla tekrar oynanabilirlik yaratmak için Reliquary sistemi ile kesişiyor. Archfiend seçiminizin zayıf yönlerini tamamlamak veya güçlü yönlerini güçlendirmek için kullanabileceğiniz farklı yüzükler, muskalar ve taçlardan oluşan bir hazine de var. Bazı kombinasyonlar size savaşta avantaj sağlarken, diğerleri oyundaki aksiyon ekonomisini artırabilir.
Bu ve diğer değişkenlerin nasıl şekillendiğine bakılmaksızın, bir maçın genel akışı aynı kalıyor. Çoğu zaman olduğu gibi, Solium Infernum içerisinde zafere giden birden fazla yol var. En yaygın olanı ara seçimi kazanmaktır. Tipik olarak bu, son turun bitiminde en fazla prestije sahip olarak yapılır. Prestij, oyundaki çeşitli para birimlerinden yalnızca biridir ama en önemlisidir. Savaşları kazanmak ve planları yerine getirmekten diğer oyunculara hakaret etmeye kadar her şey için verilir. Kazanması kolay olsa da bir maç boyunca harcamanın ve kaybetmenin de birçok yolu vardır.
Demokrasi zafere giden tek yol olmaktan çok uzak. Cehennemin merkezindeki Pandaemonium kalesini ele geçirerek, rakiplerinizi tamamen yok ederek ve hatta son turda gerçekleşen yukarıda bahsedilen seçimi çalarak da kazanabilirsiniz. Dune markasının masa oyunu veya Twilight Imperium gibi diğer masa üstü oyunlarına benzeyen Solium Infernum, beklenmedik sonuçlar doğurmak üzere tasarlanmış sistem ve mekaniklerle dolup taşıyor. Prestij biriktirmek önemli bir rol oynarken ve diğer kaynaklar bir şeyleri ödemek için kullanılırken, buradaki ayrıntılardaki şeytan, belirli bir turda yalnızca belirli sayıda eylem yapabilmenizdir.
Başlangıçta iki eylemle sınırlısınız ancak oyun ilerledikçe bu sayı yükseltilebilir. Herhangi bir turda yapabileceklerinizin kapsamının daraltılması, aksiyonun devam etmesini sağlıyor ve sizi başarmak istediklerinize öncelik vermeye zorluyor. Yeraltı imparatorluğunuzun herhangi bir parçasına ilgi göstermek her zaman bir diğerinin zararına olacaktır. Bir haçlı seferine katılmak, düşmanların planlarına karşı kendinizi savunamayacağınız ve hatta kaynak toplayamayacağınız anlamına gelir. Bu arada, konu savaş sistemine geldiğinde Solium Infernum içerisinde dik bir öğrenme eğrisi var.
Birden fazla kez, zaferin kesin olduğunu düşündüğüm bir savaşa girdim ancak başlangıçta anlayamadığım nedenlerden dolayı tamamen bozguna uğradım. Oyun içi kural kitabına hızlıca göz atmak genellikle bu gizemleri çözmeye yardımcı oluyordu ancak bir savaş günlüğü muhtemelen aynı sonuçları daha az dolambaçlı bir yoldan elde edebilirdi. Bununla birlikte, bu karmaşıklığın diğer yüzü, Solium Infernum yapıtının daha askeri yönlerinin iyi olmak için çok tatmin edici hissettirmesi. Ordular kurmak ve gücünüzü haritaya yansıtmak söz konusu olduğunda daha azının daha çok olabildiği bir 4X oyunu bulmak nadir.
Birimlerinizin özel niteliklerine yatırım yapmıyorsanız, araziyi onların güçlü yönlerini ortaya çıkaracak şekilde kullanmıyorsanız veya diplomatik bağlarınızı çatışmayı caydıracak şekilde yönetmiyorsanız, onlara sahip olmasanız da olur. Solium Infernum yapıtının getirdiği en iyi yeniliklerden biri, oyuncuları işgal etmenizi veya onlarla savaşmanızın engellenebilmesi. Başka bir baş efendiye hakaret etmek ve ondan haraç almaya çalışmak, ya bedava prestij kazanmanın ya da kuvvetlerinizi sınırlarından geçirmek için bir neden bulmanın en kolay yollarından biri.
League of Geeks, orijinal Solium Infernum yapıtına bir makyajdan daha fazlasını yaptı ama bunu, geliştiricilerin on yılı aşkın bir süredir devam eden sağlam oyun testleri ve geri bildirimlerden yararlandıkları hissinden ayırmak zor. Buradaki şey bir devam oyunundan ziyade ikinci bir sürüm. Orijinalinin ruhuna sadık kalıyor, ancak oyunun bu enkarnasyonu sadece bir uyarlamadan daha fazlası. Kült bir klasiğin sağlam kemikleri üzerinde akıllı bir evrim. League of Geeks, yeraltı dünyasının gotik ve arkaik estetiğini hayata geçirirken aynı zamanda orijinal oyunun saf arayüzünü modernize ederek müthiş bir iş çıkarmış. Bu, stüdyonun kendi yarattığı bir cehennem.
Bu güncellemenin cömert ve iyi gerçekleştirilmiş sonuçları, zaman zaman garip kullanıcı arayüzü sorunları nedeniyle hayal kırıklığına uğrasa da yine de eski tarz bir lezzetle damlıyor. Aynı zamanda, Solium Infernum sizi bilgiye boğmadan tüm önemli şeyleri bir kol mesafesinde tutma konusunda harika bir iş çıkarıyor. StarCraft gibi strateji oyunlarının klasiklerine benzer şekilde, burada bulunanlar kullanımı çekici ve akıllıca düzenlenmiş arasında doğru dengeyi kuruyor. Oyundaki savaş, diplomasi, ekonomi ve entrika tipik bir 4X olsa da, her bir yönün derinliği hissediliyor.
Eğer bir yöne diğerlerinden daha fazla ağırlık vermek isterseniz, muhtemelen yine de oldukça eğlenceli ve ilginç bir deneyim yaşayacaksınız. Rakipleriniz bunu fark edip fırsattan yararlanmayı tercih etmediği sürece bunun için cezalandırılmanız gerekmeyecek. Armello ile karşılaştırıldığında, belirli bir maçın uzunluğu da çok daha uzun. Bu değişiklik, düşmanlarınıza karşı plan yapmak, oyunun daha ilginç mekanikleriyle uğraşmak ve gelecekteki maçlarda bunları nasıl avantajınıza kullanacağınızı daha iyi öğrenmek için size çok daha fazla alan sağladığından çoğunlukla daha iyi.
Yapay zekalı rakiplere karşı pratik yapmayı veya meydan okuma haritalarında çalışmayı bitirdiğinizde Solium Infernum, tek bir maçta 6 oyuncuya kadar destek verir. Diğer insanlara karşı gerçek zamanlı veya eşzamansız çok oyunculu olarak oynayabilirsiniz, bu nedenle istediğiniz gibi büyütmek veya küçültmek için bol miktarda esneklik vardır. Bu duygu, hem boyut hem de süre açısından kolayca ayarlanabilen maçların kendileri için de geçerlidir. Yine de oyunda sadece üç oynanabilir harita var, bu da oldukça cimri bir seçim gibi hissettiriyor.
Sinir bozucu bir şekilde, burada değiştirilemeyen bir şey de yapay zekanın zorluğu. Bu bot rakipler Solium Infernum içerisindeki çeşitli sistemlerin giriş ve çıkışlarını öğrenmek için çok uygun olsalar da, sunabilecekleri mücadelenin sınırlarını bulmak o kadar da uzun sürmedi. Oynadıkça, bu video oyununun daha somut bir ilerleme yapısına sahip olmasını diledim. Oyunun herhangi bir tek oyunculu senaryo modundan yoksun olması bir şey. Tamamlanması gereken görevler listesinin ötesinde herhangi bir ilerleme kancasından yoksun olması ise bambaşka bir şey.
Tüm kadronun ve Reliquary kısmının başlangıçtan itibaren erişilebilir olmasını takdir etsem de üzerinde çalışılacak bir şey olması güzel olurdu. Bu, Solium Infernum oyununun basitliğinin lehine değil de aleyhine işlediğini hissettiren birkaç alandan biri gibi geliyor. League of Geek ekibinin zamanın unuttuğu cehennemi strateji oyununu ele alışı mükemmel değil, ancak aşık olmak kolay. Orijinalinin keskin köşeleri tıraşlanmış ancak bu masa oyunu benzeri strateji oyununun kemiklerine dokunulmamış. Bir strateji oyunu kült klasiğinin mirasına saygısızlık etmek yerine, Solium Infernum doğru türden bir diriliş gibi hissettiriyor.