Star Fox incelemesi
Nintendo cephesinin klasik uzay savaşları serisi, Nintendo Switch 2 için piyasaya sürülen ve basitçe Star Fox olarak adlandırılan yeni yapımıyla geri dönüyor. Özünde bu oyun, serinin 1997 çıkışlı en ikonik yapımı olan Star Fox 64 oyununun modern grafikler, daha akıcı kontroller ve genişletilmiş çevrimiçi özelliklerle baştan aşağı yeniden tasarlanmış bir yeniden yapımı diyebiliriz efendim. Uzay mekiğimiz olan Arwing ile ilerlerken genellikle otomatik kayan bir haritada önümüze çıkan düşmanları vurduğumuz bir “rail shooter” oyunu olan bu yapım, Lylat sistemini ele geçirmeye çalışan çılgın bilim adamı Andross’a karşı verilen mücadeleyi konu alıyor.
Eğer daha önce Star Fox serisine adım atmadıysanız, sizi antropomorfik, yani insan biçimindeki konuşan hayvanlardan oluşan paralı bir paralı asker grubunun lideri olan Fox McCloud rolüne sokan bir deneyim bekliyor. Biz ve ekibimiz, General Pepper’ın çağrısıyla galaksiyi kurtarmaya çalışıyoruz. Fox’un dışında ekibimizde kibirli ve yetenekli pilot Falco, deneyimli eski kurt Peppy ve teknik deha kurbağamız Slippy yer alıyor. Serinin alametifarikası olan “Do a barrel roll!” cümlesini duyduysanız, o nostaljinin merkezindesiniz demektir.
Gelelim bu yeni sürüme; aslında Star Fox, Nintendo şirketinin bu efsanevi seriyi daha ileriye taşımak yerine ne yapacağını pek bilemediğini ve nostalji kartını üst üste beşinci kez oynadığını gösteren bir yapım. SNES döneminden beri defalarca yeniden sunulan aynı çekirdek oyunu, bu kez yepyeni görsellerle ve daha kolay erişilebilir bir zorluk seviyesiyle karşımıza çıkıyor. Oyunu tamamen sıfırdan yapmaktansa, var olan o kusursuz formülü alıp günümüz standartlarına uyarlamışlar.
Görsel anlamda yeni Star Fox inanılmaz derecede güzel bir iş çıkarıyor. Karakterlerin o pelüş hayvan görünümlerinden ziyade, gerçekçi kürk dokularıyla harmanlanmış tasarımları ilk başta tartışma yaratsa da, oyun içindeki animasyonlarda çok iyi çalışıyorlar. Özellikle sinematiklerde karakterlerin mimikleri, örneğin Falco’nun her lafa göz devirmesi veya Peppy’nin bilge duruşu, serinin o masalsı havasını gerçekçi bir kaliteyle buluşturuyor. Sadece kahramanlarımızın değil, Arwing’lerin ve gezegenlerin tasarımları da muazzam bir doku kalitesine sahip.
Mekaniksel olarak baktığımızda Star Fox, orijinalinin o tatmin edici ama zaman zaman hantal olan kontrollerini epeyce törpülemiş. Ateş etme, kilitlenme ve bombaları kullanma mekanikleri çok daha akıcı hale getirilmiş. Lazer atışlarınızın mağaralarda yarattığı ışık oyunları veya şarjlı atışın düşmanlara eskisinden daha uzak mesafeden bile kolayca kilitlenmesi, oynanışa modern bir his katıyor. Ancak, geminizi yönlendirirken bazen aracın ekranı çok fazla kapattığı ve dar alanlarda çevreyi görmekte zorlandığınız anlar o eski tarz kamera açısının sorunlarını yansıtıyor.
Oyunun en sevdiğim ve tekrar tekrar oynanabilirliğini artıran kısmı ise görevlerdeki dallanan yollar. Star Fox oynarken, Lylat sisteminin bir ucundan diğerine giderken tek bir düz çizgide ilerlemiyorsunuz; bölümlerdeki gizli görevleri veya özel hedefleri tamamlayarak farklı gezegenlere (örneğin, sıcaklığıyla meşhur Solar veya su altı gezegeni Aquas gibi) yöneliyorsunuz. Yeni eklenen ve çok kaliteli olan hikaye sinematikleri sayesinde General Pepper’ın her görev öncesi size seçeneklerin stratejik önemini anlattığı kısımlar, görevlerin ağırlığını çok daha iyi hissettiriyor.
Eskiden tek bir hata yüzünden bölümün en başına dönmek zorundayken, yeni Star Fox oyunu ile birlikte oyuna eklenen modern kontrol noktaları büyük bir rahatlık sağlıyor. Lazer güncellemelerinizi kaybetmeden veya can hakkınızdan olmadan kaldığınız yerden denemeye devam edebiliyorsunuz; bu da zorlu yolları denemek için oyuncuyu çok daha fazla cesaretlendiriyor. Ancak, oyun bittiğinde haritanın tamamen sıfırlanması ve yeni bir rotayı görmek için yine baştan oynamak zorunda kalmak, modern bir oyuncu için biraz zaman kaybı gibi hissettiriyor.
Teknik detaylarda bir diğer eksiklik ise Star Fox oyununun bölüm sonu canavarı tipi savaşlarındaki zayıf nokta belirteçlerinin biraz sönük kalması oldu. Orijinal oyundaki o parlak ve vurdukça yanıp sönen devasa kırmızı noktalar gitmiş; bu yüzden de daha gerçekçi grafikler uğruna bazen nereye ateş ettiğinizi veya hasar verip vermediğinizi anlamakta zorlanıyorsunuz. Aynı şekilde, harika ve ağırlığı olan o devasa gemilerin bir karton kutu gibi sönük bir şekilde patlaması, yüksek çözünürlüklü görselliğin içinde biraz garip duruyor.
Ana senaryonun dışında Star Fox, yepyeni bir Challenge Mode sunarak bölümleri farklı şekillerde oynamanıza olanak tanıyor. Bölümleri belirli bir sürede geçmek veya özel düşman gruplarını avlamak gibi görevler barındıran bu mod, oyunun irfanına dair yazılı belgeler ve çok oyunculu mod için yeni logolar açıyor. Ancak bu hedefleri takip etmek için ekranda net bir liste olmaması, sadece görevi yapınca çıkan ufak bildirimlere bel bağlamak biraz sinir bozucu olabiliyor.
Çok oyunculu mod, bu sürümün en dikkat çeken modern eklentilerinden biri. Star Fox Command oyunundan beri yıllardır hasret kalınan online PvP deneyimi, 4v4 takım maçlarıyla geri dönüyor. Arkadaşlarınızla yerel veya tamamen çevrimiçi savaşabileceğiniz bu modda eğlenceli çatışmalar yaşanıyor ancak sadece üç adet harita ve görev tipinin olması çok çabuk eskiyor. Klasik bir Team Deathmatch modunun veya karada savaşmamızı sağlayan Landmaster tanklarının bile olmaması, çok oyunculu kısmın ne kadar sığ kaldığını gösteriyor.
Bunun yanı sıra Joy-Con kumandasını kullanarak nişan alabildiğimiz yeni bir fare modu eklenmiş fakat bu kontrol şeması felaket hissettiriyor ve bana o çok eleştirilen Star Fox Zero dönemini hatırlattığı için hemen kapattım. Müzik ve ses tarafında ise orkestral müzikler muazzam bir gişe rekortmeni film havası yaşatsa da, seslendirme yönetmenliğinin orijinal oyundaki o karikatürize ve ikonik abartılı yapıyı kaybedip fazla düz ve sıradan bir okumaya dönüştüğünü söyleyebilirim.
Sonuç olarak Star Fox, kesinlikle piyasadaki en iyi, en cilalı ve en güzel görünen Star Fox 64. Görsel bir şölen sunuyor, hikayeyi harika sinematiklerle derinleştiriyor ve nostaljik oynanışı oldukça iyi koruyor. Ancak günün sonunda bu yine aynı oyun, aynı bölümler ve aynı düşmanlar; üstelik çok oyunculu modlar yetersizken 50 Euro gibi bir fiyat etiketiyle satılıyor. Eğer seriye yeni giriyorsanız bu kusursuz bir başlangıç noktası ama yıllardır yeni bir Star Fox bekleyen eski bir hayransanız, bu yeniden yapımın size sunacağı tek şey yüksek çözünürlüklü bir dejavu hissinden ibaret olacaktır.