Thalassa: Edge of the Abyss incelemesi

1905 yılında geçen Thalassa: Edge of the Abyss, yalnız bir derin deniz dalgıcının bir geminin enkazını araştırarak geminin nasıl battığını ve mürettebatının akıbetini öğrenmeye çalışmasını konu alıyor. Size anlatmak istediklerim bu kadar; diğer büyük gizem oyunları gibi tamamen kör olarak bu yapıtı oynamak daha iyi. Gizemi, temaları veya oynanışı hakkında daha fazla tartışma, kaçınılmaz olarak hikayenin sadece bir kısmını bozacak. Önsözdeki olayları bilmek bile sizi oyunun nasıl başladığına dair şoktan mahrum bırakacak ki bence bu trajik hikayeden en iyi şekilde yararlanmak için bu çok önemli. Spoiler istemiyorsanız, doğrudan bu incelemenin sonundaki özete atlayın.

Thalassa: Edge of the Abyss yapıtını diğer büyük gizem oyunlarının yanında sıralamamıza rağmen, bunun nedeni gizeminin son derece karmaşık veya benzersiz olması değil. Oyunun gücü, bomba gibi olay örgülerinden ziyade karakterlerin insanlığı ve motivasyonlarında yatıyor. Travmatik bir kişisel kayıp yaşadıktan sonra geminiz Thalassa’dan bir süre izin alan bir derin deniz dalgıcı olan Cam olarak oynuyorsunuz. İzniniz sırasında, Thalassa ve mürettebatı gizemli bir şekilde okyanusun dibine batıyor, böylece siz ve hayatta kalan diğer tek mürettebat üyesi Bailey, geminin neden battığını ve mürettebatın kaderini öğrenmek için enkaza dalmak üzere yola çıkıyorsunuz.

Kayıp acısını yönetmek ve hayatta ilerleme arayışıyla ilgili bir oyun olan Thalassa: Edge of the Abyss yapıtını harika yapan şey, oyunun keşif ve gizem çözmeyi temalarıyla harika bir şekilde bütünleştirmesi ve türden beklentilerinizi Cam’in motivasyonlarına bağlaması. Batık geminin etrafındaki nesneleri incelemek ya çözülecek yeni bir gizem ya da yeni bir ipucu ortaya çıkaracak ve “gizemler” menünüze eklenecektir. Bir gizemi çözmek için ipuçlarını bir araya getirmek ilk başta biraz kafa karıştırıcı olsa da, gizemlerin hiçbirini çözmek çok karmaşık olmadığı için kavramak kolay. Birçoğu basit mantıksal ilerlemeler ve en basit çözüm genellikle doğru olanıdır.

Bu durum, oyunun çözülmesi çok zor olmasını engelliyor ve daha çok bir yürüme simülatörü havası veriyor. Thelassa’daki çok sayıda mürettebat tarafından örülmüş, birbirine karışan birçok hikaye var ve su üzerindeki son günlerinde onların ayak izlerini takip ederken, dramın içine sürüklenmekten kendinizi alamıyorsunuz. Kayıp teması özellikle önsözde ölüm ve boğulma için bir içerik uyarısı gerektirecek kadar yüzleştirici. Hikaye boyunca Cam, bu kayıp tarafından rahatsız edilecek, halüsinasyonlar görecek ve çeşitli karakterlerin seslerini duyacak. Bu sesler, Thalassa’nın neden battığına dair ipuçları bulmak için gemiyi araştıran Cam için bir iç monolog görevi görüyor.

Gemi ve içindekiler, derin deniz suyu tarafından zaman içinde askıya alınmış, unutulmaz güzellikte. Önsözde gemiyi tüm ihtişamıyla kısaca gördükten sonra, üzücü kaderinin trajedisini ve kaybını gerçekten hissediyorsunuz. Gemideki atmosfer ürkütücü ve her an korkunç bir şey olabileceği hissi var. Hikayenin doğaüstü bir hal alması, deniz iblislerinin ya da bir başka müthiş denizcilik gizem oyunu olan Return of the Obra Dinn gibi bir Kraken’in ortaya çıkması hiç de yersiz olmazdı ama öyle olmuyor; soğuk, sert gerçekliğe bağlı kalıyor ve bu da oyunun keder teması için çok önemli.

Gerçek anlamda sorularınıza cevap arıyor, bulduğunuz ipuçlarını büyük bir yapboz gibi birleştirerek geminin batmasına neyin sebep olduğunu bulmaya çalışıyorsunuz. Bu, Cam’in prologdaki trajedinin nedenini bulma ihtiyacıyla bağlantılı ve bu da çözülmesi gereken ana sorgulama hatlarından biri: Kazaya ne sebep oldu ve Cam için daha da önemlisi, bunun suçlusu kim? Talihsiz gemide, teker teker ele alacağınız bir dizi gizem var. Bunların birçoğu birbiriyle bağlantılı, bu nedenle birini çözmek size bir diğeri için yeni bir ipucu sağlayabilir.

Gemi su olduğu kadar, Thalassa: Edge of the Abyss DE atmosferle dolu ve bu da detaylara gösterilen büyük özenle destekleniyor. Thalassa’nın birçok odası ve özelliği tasarlanırken hiçbir çabadan kaçınılmamış. Geminin gerçek bir yaşanmışlık atmosferi var, sanki düzinelerce insanın gerçekten yaşadığına ve üzerinde çalıştığına inanabilirsiniz. Geminin etrafına serpiştirilmiş iş eşyaları, kıyafetler, kitaplar, sandıklar, hobi eşyaları ve çizelgeler, hepsi de mekanın perili, terk edilmiş havasına katkıda bulunuyor ve tüm bunlar şahane.

Bir başka güzel ayrıntı da Cam’in dalgıç kıyafeti içindeki ağır hareketleri ve etrafa baktığınızda kaskının içini görünür kılan bir efekt. Oyunun başlarında bu bir sorun teşkil etmiyordu; her yeni odanın her santimetrekaresini incelemek için zaman ayırıyordum ama daha sonra oyun yeni bir odayı incelemek için geminin birden fazla katında geri gitmeniz konusunda ısrar ettiğinde kesinlikle bir sıkıntı haline geliyor. Oyun bunu size biraz fazla sık yaptırıyor ve görünür bir ipucunun hikayenin belirli bir noktasından sonra etkileşime girebilir olması hilesini kullanıyor.

Yukarıda bahsettiğim hileyi yapmanın ne anlamı var? Bırakın da şu anahtarı alayım. Yerde durduğunu görüyorum… Eğer oyuncu karakterinizin pekmez hızında hareket etmesini sağlayacaksanız, bu gibi geri izleme mekaniklerini yeniden düşünseniz iyi olur. Geriye dönüşlerin yanı sıra, oyuna karşı verebileceğim tek büyük darbe, genel olarak kötü bulduğum oyunun performansı. Gecikmeler ve ekran yırtılmaları sürekli oluyor ve zaten yavaş ilerleyen bir oyunda bu durum oyunu buzul haline getirebilir.

Bu, oyunun işlemek zorunda olduğu çok sayıda yüksek detaylı nesnenin bir sonucu olabilir ama bu yaşadığım sürekli yavaşlamaları açıklamıyor. Grafik kalitesini düşürmek biraz yardımcı oldu ama sorunu tamamen ortadan kaldırmadı. Haritayı açmaya çalışmak veya menü sekmelerini değiştirmek bile sürekli bir gecikmeyle çalışıyordu ve o haritayı sürekli kontrol etmeniz gerekiyor. Umarım oyun daha sonra performansı artıracak şekilde düzenlenir.

Cam’in rolüne girmek çok kolay. Trajediyi onunla birlikte yaşadığınız ve batmadan önce Thelassa mürettebatıyla kısa bir süre tanıştığınız için Cam’in gerçeği bulma güdüsünü paylaşıyorsunuz. Gizemler çözüldükçe cevaplar da şekillenmeye başlıyor. Gizemli hikayelerin ve oyunların hevesli bir tüketicisi olarak, bir oyuncu olarak beklentilerimin Cam’inkilerin çarpık bir yansıması olduğunu fark ettim. Büyük bir sürpriz bekliyordum, her şeyin arkasında gizli bir kötü adam bulacağımı ya da belki de mürettebattan bazılarının ya da hepsinin bir şekilde kurtulacağını. Ne de olsa cesetleri hiç görmedik, değil mi? Herkes bilir ki, eğer cesedi görmüyorsanız, gerçekten ölmemişlerdir…

Thalassa: Edge of the Abyss, oyuncuyu Cam’in yerine koymak için bu beklentilerden yararlanıyor, böylece Cam’in aldığı cevaplar ona umutsuzca arzuladığı kapanışı vermediğinde, biz de bunu hissediyoruz. Belki de tüm gizemleri çözemedim? Belki de kaçırdığım gizli bir son vardır? Belki de oyunumu yeniden yükleyip, Thalassa’ya bir kez daha dönersem, ne olduğunu öğrenebilirim. Oyun, hafif ipucu birleştirme mekaniklerini kullanarak duygusal bir keder yolculuğunu aktaran ayakları yere basan ama büyüleyici bir gizem. Bulmacaları sizi çok zorlamadan düşünmeye sevk ediyor ve hikayenin bu batık geminin ıssız kalıntılarında doğal bir şekilde ilerlemesine izin veriyor.