The Last Alchemist incelemesi
Simya bir bulmaca gibi aslında; genellikle iki bileşiği bir araya getirir ve istediğiniz sonuca ulaşıp ulaşmadığınızı görmeye çalışıyorsunuz. Göz alıcı bir iş değil kendisi ve sık sık başarısızlıklarla karşılaşıyorsunuz. Başarılı olmadan önce azim göstermeniz gerekiyor. The Last Alchemist isimli yeni bir video oyunu, bu konsepti ele alıyor ve iksir yapımının zevklerini ve hayal kırıklıklarını deneyimlemenize izin veriyor. Mutluluktan önce yaşanan hayal kırıklığı yaygın bir duygu ama sonrasındaki mutluluk kesinlikle o hayal kırıklığına değiyor; bu oyun da onu yaşatıyor.
Esans yapmak çok sayıda bulmaca çözme becerisi ve deney yapmayı gerektiriyor. Malzemeler için çevreyi keşfetmek, gerçekten motive edici yeni keşifler yapmanızı sağlıyor. Bununla birlikte, hikaye kısa ve çok fazla yan görev yok. Nihai evinizi gerçekten inşa etmek istemiyorsanız, yapacak çok şey yok. Deney yapmak da sinir bozucu; hatalardan kaçınmak için Insight kazanmak için zaman harcamanız gerekiyor. The Last Alchemist isimli bu yapıt bulmaca hayranları için harika ama birkaç güçlü yöne odaklanmak yerine her işin ustası olma yaklaşımını benimsiyor ve zayıf kalıyor.
Bir veba, yerel bir köyü kasıp kavurmuştur ve sadece bir kişi hayatta kalmıştır. Hayatta kalan kişi yardım için yerel bir simyacıya gider ama simyacı, vebanın etkilerini bastıramaz. Simyacıdan birkaç yıl ayrı kaldıktan sonra, hayatta kalan kişi başka hiçbir şey işe yaramadığı için geri döner. Eski araştırma notları ve yeni mantar yardımcıları ile hayatta kalan kişi, son simyacı unvanını alır. Oyunun hikayesi bu; basit ve anlatıyı hızlı bir şekilde kuruyor. Araştırmanızda ilerledikçe, dünya ve tarihi hakkında daha fazla şey öğreniyorsunuz; geride kalan insanlar hakkında da bilgi alıyorsunuz.
Bulmacalar üzerinde çok çalıştıktan sonra keşifler yaparak ayrıntıların size açıklanması güzel. Simyacıyı iyileştirmek için motive hissediyorsunuz; vebayı yenmek herkese yardımcı olacak. Bununla birlikte, hikaye zayıf ve çok fazla açıklama da yok. Kişisel tarih ve vebanın etkisi hakkında bilgi edinmenin dışında, karakterlerle ilgili pek bir şey yok. Oyundaki yan görevler az sayıda ve kısa. Bu da açıklamaların çoğunu engelliyor. Oyunun hikayesinin çoğu, veba tedavisi konusunda atılımlar yaptıktan sonra ikinci yarıda anlatılıyor. İlk yarı bu yüzden çok sıkıyor.
Oyunu bitirdiğinizde, muhtemelen oyunun nasıl biteceğini bildiğiniz için çabalarınızın buna değmediğini hissedebilirsiniz. Oyunun asıl cazibesi ise esans üretmekten geliyor. Geleneksel iksirler yapmıyorsunuz, bunun yerine çeşitli amaçlara hizmet eden esanslar yaratıyorsunuz. İlk birkaç esansınızı oluşturmak kolay ama zamanla daha fazla faktör önem kazanmaya başlıyor. Esans blok şekillerini, hangi esansların birleştiğini ve olasılıkların neler olduğunu göz önünde bulundurmak gerekiyor. Rastgele esansları bir araya getirmek zaman kaybı ve genellikle istediğiniz sonucu almanızı sağlamıyor. Akıllıca hareket etmeniz gerekiyor bulmacalarda.
Hikayeyi ilerletmek için ihtiyacınız olan özlerin giderek daha karmaşık gereksinimleri olduğundan, bulmaca becerilerinizin gerçek bir test. Size sunulan tüm seçenekleri planlamalı ve değerlendirmelisiniz. Eğer tıkanırsanız, dışarı çıkın ve daha fazla malzeme arayın; bir şeyleri kaçırmış olabilirsiniz. İstediğinizi ürettiklerinden emin olmak için bileşenlerinizi analiz edin. Bu görevler kolay değil ve sizi düşünmeye ve hamleleri önceden planlamaya zorluyor. Oyun aslında bu anlarında zaman zaman etkileyici olmayı başarabiliyor, özellikle de türü sevenler için.
Kolay referans alabilmek için diyagramları sabitleyebilirsiniz. Bu ilk başta önemli görünmüyor ama malzemeleri toplamaya başladığınızda, hiçbirinin boşa gitmesine izin vermek istemeyeceksiniz. Malzemeleri toplamak zor değil ama tekrar toplamak için yedi gün beklemeniz gerekiyor. Başka bir hasat noktası bulamazsanız, deney yapmadan önce beklemeniz de gerekiyor. The Last Alchemist, bu bekleme süresiyle hataları cezalandırdığı için her kaynağa dikkatli davranmak çok önemli. Her şeyi kullandığınızdan emin olarak düşünüp, plan yaptığınızda kendinizi simyaya kaptırıyorsunuz.
Neyse ki The Last Alchemist çok da cezalandırıcı değil. Yeni kaynaklar için bir hafta beklemek uzun olsa da hatalardan her zaman kurtulabileceğinizi de garanti ediyor. Bazı kaynaklar yenilenmiyor ama tükenirse, yeni kopyalar satın alabiliyorsunuz. Her kaynağa saygılı davranmak hata yapamayacağınız anlamına gelmiyor ama yarının başka bir gün olduğunu bilmek de gerekiyor. Vebayı bir günde tedavi edemezsiniz ve her şey yolunda gitmeyebilir. Her zaman bir sonraki sefer vardır ve umudunuzu kaybetmemeniz gerekiyor. Oyun, bunu öğretiyor.
Esans yaratmaktan yorulursanız, her zaman mobilya inşa edebilirsiniz. Mükemmel çalışma alanınızı yaratmak ve özelleştirmek biraz zaman alıyor ama becerilerinizi pekiştirmenize de yardımcı oluyor. Simyacının kulesinde kişiselleştirmek ve yeni bir şeyler denemek için yeterince yer var. Bazı yan görevler de daha sonra işinize yarayabilecek farklı esanslar hakkında bilgi edinmenize yardımcı oluyor. Dekorasyon yapmaktan veya mobilya inşa etmekten hoşlanıyorsanız, bu mükemmel bir kişiselleştirme ve oyalanma içeriği gibi görünüyor benim gözümde.
The Last Alchemist oyununun başarılı olduğu şey, uzunluğunu engellerle doldurmak. Sadece bitkiler olduğunda malzemeleri toplamak kolay ama birkaç alan çeşitli kaya türleriyle kapatılmış durumda. Bu kayaları parçalamak için benzersiz özler gerekiyor, bu da onları yaratmanız gerektiği anlamına geliyor. Bazen engelleri yıkmanızı sağlayan cevherleri hasat etmek için özler yaratmanız gerekiyor. Birçok alan simyacıya kapalı olduğu için bu sık sık gerçekleşiyor. Bu, uygun malzemeleri ve bunları toplamak için gerekli araçları kazandıkça ilerleme kaydettiğinizi gösteriyor.
Yine de sinir bozucu olabiliyor. Hedeflerinizin izini kaybetmek kolay; ihtiyacınız olanı yapmak için sürekli özler yaratıyorsunuz. İlk engeli yıktıktan sonra bile her zaman daha sonra yolu tıkayan bir şey var. Bulmaca çözme işinizin çoğunun burada geçtiğini fark ettiğinizde bu durum hızla sinir bozucu bir hal alıyor. Araştırma yapmazsanız, her zaman ihtiyacınız olan doğru esans yapılandırmasını elde edemiyorsunuz. Yarattığınız her esans hikaye için hayati önem taşımaz ve doğru konfigürasyona sahip olmanız gerekir efendim.
Bulmaca planlama konusunda çok iyi değilseniz, her esans kombinasyonunu araştırmanız gerekir. Bu çok fazla Insight gerektirir. Yani, Insight için kaynak satmanız ve yeniden oluşmalarını beklemeniz gerekir. Sık bloklar ve Insight harcamalarının kombinasyonu boş içerikleri öne çıkarıyor; aslında oyunda fazla bir şey yok. Hikaye kısa, sadece birkaç öz konuyla ilgili ve yapacak pek bir şey yok. Sizi engelleri aşmanın yollarını bulmaya zorlamadan, bu oyunda yapacak pek bir şey yok. Bu utanç verici; yan görevler genişletilebilir ve bahçecilik gibi özelliklerin potansiyeli var.
Yukarıda bahsettiğim olayların hiçbiri The Last Alchemist oyununu bitirmek için gerekli değil ve deneyimin kendisi de zaman alacak kadar uzun değil. İncelediğim bu video oyununun büyük bir bulmaca çözme yönünde potansiyeli var ama oyun deneyiminin kendisi sadece çoğu engelleri aşmakla geçiyor. Düşünüyor ve plan yapıyorsunuz, gerçek bir simyacının yapacağı gibi her bir kaynağın değerini bildiğinizden emin oluyorsunuz ama sanki hiç takip edilmemiş bir potansiyel varmış gibi hissettiriyor. Oyun, sanki o bitirici vuruşu gerçekleştiremiyor.
Bulmaca türünün hayranları, hafif dikkat dağıtıcılarla mükemmel öz konfigürasyonlarını bulmanın zorluğundan keyif alacaklardır diye tahmin ediyorum The Last Alchemist içerisinde. Yine de oyunun bulmacalar dışında sunacak pek bir şey olmadığı için diğer tarzda oyunlar seven kişilere hitap etmeyebilir kendisi. Oyun, sizi bir simyacının yaşamına sokan bazı iyi bulmaca çözme yöntemlerine sahiptir. Deney yapmak ve her kaynağa saygılı davranmak cazibenin bir parçası ama kendisi, uzunluğunu uzatmak için dolguya dayanıyormuş gibi hissettiriyor.
Oyun içinde yapılacak çok fazla aktivite yok ve oyun süresi kısa. Bulmacalar kesinlikle ilginç ama etrafta koşuşturmak ve esans malzemeleri bulmak dışında yapacak pek bir şey yok. Boşlukları doldurmak için kullanılan şişirilmiş içerikler nedeniyle oyun süresi uzamış gibi hissettiriyor; doğru özü bulmak çok zor duruyor ve dünya pek açıklayıcı değil; hakkında çok da fazla bir şey öğrenemiyorsunuz. Bu da hayal kırıklığı yaratıyor. The Last Alchemist oyununun olumsuz elementleri bence bunlarla sınırlı ama yine de oyunu çok aşağıya çekiyor.
Saymış olduğum olumsuz elementlere rağmen The Last Alchemist, simyacıların deneyselliğini çok iyi bir şekilde yansıtmayı başarıyor ve oyunun en ilgi çekici yanlarından biri de bence bu. Ayrıca, oyun aslında esanslar yaratmanızı sağlayarak bulmaca çözme yeteneğinizin sınırlarını ilgi çekici ve kreatif bir şekilde test ediyor. Bu yolda hata yapmaktan da korkmayın; hatalarınızdan her zaman geri dönebiliyorsunuz. Evet, oyunun cezalandırıcı hissettiren bazı elementleri var ama genel yapısı çok daha rahat ve deneyselliğe izin veriyor bence.