Minecraft Dungeons II incelemesi

Minecraft Dungeons II, Minecraft oyununun bloklu dünyasını düşmanlarla savaşıp daha iyi ekipman topladığımız bir aksiyon rol yapma macerasına bir kere daha dönüştürüyor. Yukarıdan bakan kamerayla kahramanımızı yönetiyor; kılıç, yay ve büyülü eşyalarla yaratık gruplarını temizliyoruz. Tek başımıza veya dört kişiye kadar birlikte oynayabildiğimiz bu devam oyunu, 2020 yılındaki ilk yapımın kolay öğrenilen kurallarını koruyor. Asıl değişiklik ise maceranın artık birbirine bağlı bölgelerde geçmesi oluyor. Dünyada dolaşmak daha ilginç ama daha fazla eşya bulmak her zaman daha anlamlı kararlar vermek demek değil. Bu oyun, bunu çok iyi gösteriyor.

Minecraft Dungeons içerisinde kamptan görev seçip, ayrı bölümlere giderken; Minecraft Dungeons II içerisinde yerleşimler, mağaralar ve farklı doğa bölgeleri arasında doğrudan yolculuk yapıyoruz. Ana güzergâh belli ama yoldan ayrılıp bir harabeye girmek veya yeni bir geçidi araştırmak için daha fazla neden var. Kurtardığımız tüccarların Brave Haven’daki üssü geliştirmesi de gezilerimize somut bir karşılık veriyor. Yağmacı konseyinin sömürdüğü Sift adlı yeni boyut, farklı yaratıkları ve renkleriyle bildik manzaraları değiştiriyor. Bu boyut, 2027 yılında Minecraft oyununa da gelecek.

Minecraft Dungeons II içerisindeki ilk yeniliklerden olan Sift Tides adlı geçici değişiklikler, düşmanları güçlendirebiliyor veya becerilerin bekleme sürelerini kısaltabiliyor. Yeni boyut böylece kullandığımız araçların değerini de değiştiriyor. Bloklardan oluşan çevrelerin ışığı, küçük hayvanlar ve sakin yerleşimler, çatışmaların arasını dolduruyor. Hikâye bu dünyayı gezmek için yeterli bir gerekçe sağlıyor; asıl merakı ise çoğu zaman bir sonraki yol ayrımı uyandırıyor.

Yeni zıplama hareketi, bu değişen yapıya iyi uyuyor. Boşlukları aşmak, gizli sandıklara ulaşmak ve yukarıdan saldırmak, zemine bağlı eski hareket düzenini çeşitlendiriyor. Yay ve arbalet cephanesinin zamanla yenilenmesi de menzilli silahları sürekli kullanılabilir bir seçenek hâline getiriyor. Yakın dövüş ve uzaktan saldırı arasında ayrı tuşlarla geçiş yapıyoruz; saldırı dizilerini oyun yürütüyor. Basit kontroller, silahları ve becerileri denemeye hemen başlamamızı sağlıyor.

Karakteri belirleyen bir sınıf seçimi yerine ekipmanlarımız var Minecraft Dungeons II içerisinde. Bir silahı değiştirerek veya başka bir büyülü eşya takarak farklı bir yaklaşımı deneyebiliyoruz. Ekipman yuvaları altıdan on ikiye çıkmış; zırh artık başlık, göğüslük, pantolon ve bot olarak ayrılıyor. Üç etkinleştirilebilir eşyanın yanına, sürekli bonus sağlayan tılsımlar ekleniyor. İyileşmeyi güçlendirmek, becerilerin bekleme süresini azaltmak veya saldırıya ağırlık vermek için daha fazla parça birleştirebiliyoruz. Bu esneklik, arkadaş grubunda farklı roller üstlenmeyi de kolaylaştırıyor.

Büyüleme sistemi, bu seçenekleri rastgele ganimetin ötesine taşıyan en iyi yenilik. Bulduğumuz kitaplar, ekipmana uygulayabileceğimiz etkileri kalıcı bir koleksiyona ekliyor. Örneğin, okların düşmanlar arasında sekmesini sağlayan bir etki, aynı yayı kullanma biçimimizi değiştiriyor. Minecraft Dungeons II içerisinde böylece istediğimiz özelliğin doğru eşyanın üzerinde çıkmasını beklemek yerine onu kendimiz uygulayabiliyoruz. Büyüleri geliştirmek ve farklı parçalara göre düzenlemek, karakter üzerinde gerçek bir kontrol duygusu sağlıyor. İyi bir ek özelliği olan eski parça, küçük bir güç artışından daha değerli kalabiliyor.

Ne var ki Minecraft Dungeons II oyunundaki kampanyanın ilerleme düzeni, bu sahiplenme duygusunu sık sık zayıflatıyor. Sürekli daha yüksek güç değerli eşyalar düşüyor; sevdiğimiz parçaları korumak ise demirciye ve yükseltme masraflarına bağlı. Bu seçenekler açılıp gelişene kadar çoğu zaman elimizdeki en güçlü araçlara göre oynamak daha pratik. Yeni silah denemek kendi başına eğlenceli, fakat istediğimiz düzeni kurmakla bulduğumuz şeye uyum sağlamak aynı tatmini vermiyor. Tılsımların kullanıldıkça gelişmesi bir süreklilik yaratıyor; diğer parçaları karşılaştırmak, değiştirmek ve yeniden büyülemek ise yolculuğu gereğinden sık kesiyor. Özelleştirme derinleşirken envanterle uğraşma yükü de büyüyor.

Birlikte oynarken bu uğraşın daha keyifli bir tarafı var. Bir oyuncu iyileştirme ve destek üstlenirken diğeri kalabalığa girip saldırabiliyor; yeni bir eşyanın işe yarayıp yaramadığını beraber görmek, küçük karşılaşmaları bile canlandırıyor. Yerel ve çevrim içi oyuncuları aynı grupta birleştirebilmek de kullanışlı. Buna karşılık çevrim dışı ve çevrim içi kahramanların ayrı tutulması gereksiz bir sınır yaratıyor. Evde geliştirdiğimiz çevrim dışı karakterle sonradan arkadaşımızın çevrim içi macerasına katılamamak, birlikte oynamayı bu kadar öne çıkaran bir oyunda ciddi bir tutarsızlık.

Çatışmaların kendisi de bu iş bölümünü desteklemiyor. Daha çok düşman, evcil yardımcı ve büyü aynı ekrana girdiğinde saldırıları ayırt etmek zorlaşıyor. Sabit kamera, zıplamalarda mesafeyi değerlendirmeyi de zaman zaman güçleştiriyor. Zorluğun bir kısmı doğru zamanda kaçınmaktan, bir kısmı ise kalabalığın içinde ne olduğunu seçebilmekten geliyor. Baş düşman karşılaşmalarında hareket seçenekleri daha anlamlı kullanılıyor ama sıradan gruplarda saldır, kaçın ve becerileri yeniden kullan döngüsü çabuk tanıdıklaşıyor. Tek başına oynarken bu tekrar daha belirgin.

Teknik pürüzler de akışı etkiliyor. Ara sahnelerdeki tutuk animasyonlar, canlı çevrelerin yanında daha fazla göze batıyor; çıkış sürümündeki bazı çökmeler ise doğrudan macerayı kesiyordu. 1.1.2.0 güncellemesi çeşitli çökmeleri ve Ultra ayarlarda oluşan bulanıklığı düzeltti ama bu düzeltmeler, Minecraft Dungeons II içerisinde karşımıza çıkan sık envanter molalarını veya yoğun çatışmaların okunmasını zorlaştıran tasarım tercihlerini değiştirmiyor.

Minecraft Dungeons II ile sunulan ana hikâye yaklaşık on saatlik, fazla uzamayan bir serüven sunuyor. Sorun uzunluğundan çok, ekipmanlar arasındaki ilişkilerin en tatmin edici hâline geç ulaşması. Karakterimiz istediğimiz gibi çalışmaya başladığında, hikâye sonrası uğraşların önemli bölümünü kalan yan görevler ve Soul Storms oluşturuyor. Bu fırtınalarda güçlenen düşmanlarla savaşıp kuleleri yok ederek yeni ganimet ve geliştirme kaynakları kazanıyoruz. Daha sert mücadeleler hazırlığımızı sınayabiliyor, fakat aynı işleri daha yüksek sayılar için tekrarlamak, kurduğumuz karakteri uzun süre taşıyacak çeşitliliği sağlamıyor.

Minecraft Dungeons II, arkadaşlarla paylaşılacak bir macera olarak amacına büyük ölçüde ulaşıyor. Yeni bir bölgeye girip farklı araçların birlikte nasıl çalıştığını görmek, basit savaşlara bile bir hareketlilik katıyor. Fakat belirli bir oyun tarzına yatırım yaptıkça, oyunun o yatırımı korumakta ve yeni mücadelelerle karşılamakta zorlandığı hissediliyor. Karakterimizi istediğimiz gibi kurduğumuzda önümüzde onu kullanmaya değer daha çeşitli uğraşlar bulunmasını istiyoruz. Devam oyununun genişlemesi, henüz bu beklentiyi aynı ölçüde karşılayamıyor.