Tokyo Xtreme Racer ön incelemesi

Tokyo Xtreme Racer ismini ilk defa duyuyor olabilirsiniz belki ama bilenler için kendisi inanılmaz bir seri. Birçok oyuncu 20 küsür yıl önce bu seriyi ilk kez gördüğünü unutamıyordur muhtemelen. Seri, daha önceki benzer oyunlardan çok daha detaylı idi ve enfes araba modelleri ile sokak lambalarının ışık gösterisi karşısında şaşırmamak elde değildi. Tokyo’nun Metropolitan Expressway’inin en uzak noktalarının karanlıkla örtülü olduğu çekici vahşi doğası da göz ardı edilebilecek bir şey değil. Bu seri, Gran Turismo veya Need for Speed markalarının eleştirel hayranlığını veya ticari başarısını elde edemeyecek kadar tekrarlayıcı, aynı zamanda farklı türde bir yarış oyunuydu.

Tokyo Xtreme Racer serisini gerçekten anlayanlar için aynı seviyede başka bir şey yoktu. Şimdi, bu klasik serinin son ana girişinden 18 yıl sonra kendisi yepyeni bir oyun ile geri döndü. Daha da iyisi, seri hala tam olarak hatırladığınız gibi. Bu, modern oyunlarda başarılması özellikle zor bir şey. Geride bıraktığımız 20 yılda, bu ortam o zamanlar düşünülemeyecek şekilde dönüştü. Tamamen tek oyunculu deneyimler büyük ölçüde, senaryoları film emektarları tarafından yazılan ve karakterleri Troy Baker tarafından seslendirilen AAA seviyesindeki gişe rekortmenlerine indirgendi. Yarış bir spordur ve diğer tüm sporlarda olduğu gibi bunu diğer insanlara karşı yapmak istemeniz beklenir.

EA Sports FC serisini sadece hikaye için oynamak istemezsiniz. Çok oyunculu modlar kendisini gösterdiğinde, rekabet de sanatsallığı ve tek başına eğlenceyi bir kenara bıraktı. Bu durum Genki için öyle değil. Kült ve klasik yarış oyunlarının bu deneyimli geliştiricisi hala burada ve PlayStation 2 döneminin en sevilen oyunlarını yapanların çoğunu istihdam ediyor. Steam üzerinde bir Erken Erişim oyunı olarak yer alan yeni Tokyo Xtreme Racer ile geliştirici, yapmak istediği oyunu yapmaya devam ediyor – tarihin sadece geliştiricinin istekli olduğunu gösterdiği oyunu. Erken Erişim etiketi de oyunun ilk gün deneyiminin tam bir oyun deneyimi olmayacağı anlamına geliyor.

Lansmanda oyuncular 110 millik Tokyo otoyolunda serbestçe dolaşabilecek ve 48 araca erişebilecekler. En azından ikinci sayının zaman içinde artması ve muhtemelen daha fazla lisanslı dış parça ve tekerlek eklenmesi bekleniyor. Genki aynı zamanda yeni hikayeler ve rakip yarışçılar da sunmayı planlıyor; bu da yılın sonlarına doğru gerçekleşecek gibi görünüyor. Tüm bunlarla birlikte, burada olanlar kapsamlı. Tokyo Xtreme Racer serisinin geleneksel yapısı zaten mevcut: Oyuncu, Shuto Expressway’e birçok rampadan birinden girebilir ve belirli rotaları veya döngüleri sıkça kullanan rakip yarışçılarla karşılaşabilir. Serinin eğlencesi de bu.

Birinin arkasına geçip ışıklarınızı yaktığınızda, bu oyunlarda “SP (Ruh Puanı) Savaşları” olarak adlandırılan bir yarış başlar. Her sürücü, rakibinin gerisinde kaldığında azalan dövüş oyunu tarzı bir sağlık çubuğuna sahip olur. Ne kadar geride kalırsanız, bu çubuk o kadar hızlı tükenir. Trafiğe veya duvarlara çarpmak da barın bir kısmını siler, böylece incelik de hız kadar önemli hale gelir ve bu Japon otoyolları da çok dar olabiliyor… Karşılaştığınız neredeyse her rakip, yaklaşık beş veya daha fazla yarışçıdan oluşan bir ekibe ait. Tüm astları yendiğinizde patron ile yarışabileceksiniz.

Bazı patronlar yalnızca belirli koşullar yerine getirildiğinde ortaya çıkar ve bunlar diğer takımları önce yenmek kadar basit veya oyunun Park Alanlarından birinde (temelde otoyolun dinlenme durakları) belirli sayıda durmak; plakanızda temsil edilen belirli bir vilayete sahip olmak; aracınıza ışıltı katmak veya modifiye edilmemiş bir araçla seyir etmek kadar gizemli olabilir. Evet, klasik yarış oyunları tüm oyunları gibi Tokyo Xtreme Racer da hala esrarengiz. Aradaki fark, en azından serinin bu yeni çağında, geliştiricinin oyuncuların zamanına biraz daha saygılı olmayı öğrenmiş olması.

Artık muazzam bir rakipler listesinde gezinmenizi ve koştukları rotaları ezberlemenizi gerektirmek yerine, garajınızdan çıkmadan önce görünen otoyol haritası diğer yarışçıların haritada nerede olduğunu gösteriyor. Ayrıca, onları daha önce gördüyseniz, size kim olduklarını bile söyleyecektir. Oyunu verimli bir şekilde tamamlamak için hala sokak yarışçılarının ansiklopedisine başvurmanız gerekecek ama serinin klasik oyunlarındaki kadar acılı değil bu yol. Hedef listenizdeki rakipleri yenin ve hikayenin bölümlerinde ilerleyin. Her bölümde yeni araç ve parçaların kilidi açılır.

Bunlar ilgili beceri ağaçlarında bulunur ve oyunu oynadıkça, bu tür öğeler için harcanan “Savaş Puanları” biriktirirsiniz. Ayrıca yarışları kazanarak “Kredi Puanı” kazanırsınız, ancak bu krediler yalnızca Savaş Puanları ile kilidi açılmış olan şeyleri satın alabilir. Oyunda esasen iki para birimi var, bu da oyunu klasik Tokyo Xtreme Racer yapıtından biraz daha karmaşık hale getiriyor. Bu konuda iki fikrim var: Öncelikle, genellikle yarış oyunlarında araba satın almak için fiyatın ötesinde engelleri sevmiyorum ama bu konuya çok fazla odaklanmıyorum; asıl endişem parça ağacı.

Tokyo Xtreme Racer serisindeki patronlar ve yalnız kurt “Wanderer” rakipleri hafife alınacak türden değil. Genellikle sizden çok daha hızlıdırlar ve zorluk derecelerine göre her zaman bu oyunları çok hızlı bir şekilde tamamlamak için birer engel olarak var olmuşlardır. Bu rakipler nedeniyle, seri “grindy” olma konusunda tamamen haklı bir ün kazanmıştır. İlerlemenizin önünde duran bu kadar hızlı biriyle yolunuz kesiştiğinde, tek çareniz mevcut arabanızı önemli ölçüde daha hızlı hale getirmek veya yeni ve çok daha iyi bir araba satın almak için yeterli para kazanana kadar daha önce yendiğiniz aynı sürücülerle tekrar tekrar savaşmaya devam etmektir.

Tokyo Xtreme Racer içerisinde rakiplerinizi nakit para için tekrar yenebilirsiniz ve seride bir ilk olarak normal trafiğe meydan okuyabilirsiniz ve kolay lokma da değiller. Size fazla para kazandırmasalar da gece boyunca bonus kazandıran galibiyet serinizi artırıyorlar, bu yüzden oyun deneyimine kesinlikle katkıda bulunuyorlar. Tüm bunlar, para ve Savaş Puanlarının kolayca geldiğini söylemek için ama unutmayın: Yükseltmeler, ilerleme ile kilitli. Peki, oyunun belirli bir noktasında arabanızı mümkün olduğunca geliştirdiyseniz ama ilerlemek için yenmeniz gereken bir patron sizden 115 beygir daha fazla güce sahipse ne yaparsınız? Birçok kez kaybedersiniz. İşte bu kadar.

Oyundaki ilk 10 saatimde, şaşırtıcı hızları nedeniyle açıkçası yenilmez olan bir rakiple karşılaştım. Son çarem onları haritada C1 Loop’un trafik şeritlerinin ara sıra sütunlarla bölündüğü kısmına kadar kovalamaktı. İdeal olarak, trafikte pek baş edemiyorlar ve bölücüye çarpıyorlardı, böylece liderliği ele geçirmeme ve korumama izin verirlerdi. Bu, çeyrek asır önce ilk kez Tokyo Xtreme Racer oyunu oynayanların favori taktiğiydi ama burada işe yaramadı; bu rakip o kadar hızlı ilerleyebiliyordu ki kaza yapsalar bile size yetişiyorlardı. Oyuna daha bu yarışçının gücünü yaklaşık üçte bir oranında azaltan bir güncelleme geldi ve sonunda onları yenip bir sonraki bölüme geçmeme izin verdi.

Bu tam da Erken Erişim döneminin iyi olduğu bir şey – oyuncuların sorunlu noktalarını tespit etme ve düzenleme yapma şansı. Geliştiriciler kesinlikle bu sorunlara mümkün olduğunca çabuk yanıt veriyor gibi görünüyor ma her güncellemenin oyunu daha kolay hale getirmesini beklemiyorum. Bu güncellemeden daha önce, farklı bir güncelleme çok rekabetçi bir arabanın fiyatını iki katından fazla artırdı ve muhtemelen bana çok sıkıntı veren o patronu yenmemi sağlayarak onu ulaşamayacağım bir yere koydu. Modern bir oyunun şekillendirilebilir doğası böyledir. Hiçbir şey değilse bile, bu yeni yapıt zaman içinde değişme potansiyeline sahip, bu da öncekilerin asla yapamayacağı bir şey.

Özür dilemeden acımasız olmasıyla bilinen bir seri için bazı olasılıkları kabul edebilirim, özellikle de o klasik Genki cazibesi hala burada olduğu için. Tokyo Xtreme Racer, sırlarla doluymuş gibi hissettiren oyunlardan biri. İlginç düşmanlarla garip diyalog alışverişlerinden, oyunun beklenen gidişatını tersine çeviren karşılaşmalara ve yeteneklere, neredeyse tamamen 25 yıl öncesinin kulak çınlatan şarkılarının remikslerinden oluşan bir müziğe kadar bu yapıt, yarış oyunlarının artık yapmadığı bir şekilde kaygısız ve öngörülemez hissettiriyor. Bir noktada, tüm sürücülerin bir Amerikan futbolu takımının oyuncuları olduğu rakip bir ekiple karşılaştım – tam anlamıyla dahice.

Temeller de güçlü. Yol tutuşu öngörülebilir ve eski oyunlarla tutarlı. Önden kayma eğilimi var ve direksiyon biraz sıkı ama hepsi yüksek hızlarda trafikte oynamak için tasarlandı ve arabaları tercih ettiğimden daha az dinamik hissettirse bile bu hedefi yerine getiriyor. Başlangıçta hızı biraz yavaş bulabilirsiniz, ancak Tokyo Xtreme Racer ile devam ederseniz, daha hızlı ekipmanlara geçtikçe hız hissi kabarcıklı hale gelecek. Genki, kovalamaca kamerası için bir ekran titremesi efekti kullanmış ama açıkçası 120 milin üzerindeki hızlarda oldukça kafa karıştırıcı olabiliyor. Oyunun buna ihtiyacı yok ve rahatlık için devre dışı bırakma ya da azaltma seçeneği görmek isterdim.

Bu da bizi özellikle bir Erken Erişim sürümü için oldukça stabil bulduğum görsellere ve performansa getiriyor. Unreal Engine 5.4 ile bile o belirgin Tokyo Xtreme Racer havası hissediliyor. Sıcak bir şekilde aydınlatılmış otoyol ile karanlık şehir denizi arasındaki keskin kontrast veya hızlandıkça gölgelerin karoser üzerinde daha hızlı ve daha hızlı yanıp sönmesi gibi bazı şeyler değişmemiş ama motorun modern işleme özellikleri çok şey ifade ediyor ve oyun düşük ile orta ayarlarda daha eski donanımlar için güzel ve oldukça dostça olsa da oyunu yüksek veya ultra ayarda çalıştıracak boşluğa sahip olanlar, ışın izlemeli küresel aydınlatma ve yansımaların keyfini çıkarabilir.

Son olarak, çok oyunculu oyundan ya da daha doğrusu yokluğundan bahsetmeliyiz. Tokyo Xtreme Racer, başlangıçta arkadaşlarınızla birlikte veya onlara karşı yarışmanın hiçbir yolunu sunmuyor, bu da 2025 içerisinde size biraz sarsıcı gelebilir. Her ne kadar vizyonlarına olan bağlılıklarına saygı duysam da geliştiricinin bu çağda tek oyunculu, sadece hikaye odaklı bir arcade yarış oyunu inşa ederek bu anlamda fazla gelenekçi davrandığı söylenebilir. Bununla birlikte, Assetto Corsa yapıtının Shutokou Revival Project modunun başarısı, daha toplumsal bir eğime sahip Tokyo Xtreme Racer benzeri bir deneyime büyük bir talep olduğunu gösteriyor.

Genki, Tokyo Xtreme Racer oyununun cazibesini geçmişteki sadık hayranların ötesine taşımayı bekliyorsa, kesinlikle faydalanması gereken bir şey yukarıda vermiş olduğum örnek. Bunun tam teşekküllü bir çevrimiçi içerik olması da gerekmiyor; sadece oyuncuların haritada serbestçe dolaşmasına ve birbirlerine doğaçlama savaşlar için meydan okumasına izin vermek bile uzun bir yol kat edecektir. Teorik olarak Genki, geliştirme sürecinin ilerleyen aşamalarında böyle bir özellik ekleyebilir ama şu anda bunun için gösterilecek bir şey yok.

Erken Erişim sırasında Tokyo Xtreme Racer oyununu satın almanın bir tür dezavantajı da bu; herhangi bir yerel fiyatlandırma olmadan 30 dolara mal oluyor ve oyun son derece cilalı değil. Daha da önemlisi, bundan bir yıl sonra nasıl görüneceğine dair net bir fikrimiz yok. Çok temel olan direksiyon desteği için bile çalışmalar devam ediyor. Yine de halihazırda burada olan şey, herhangi bir nostaljik Tokyo Xtreme Racer hayranının umabileceği kadar cesaret verici bir başlangıç.

Genki, oyunun ruhunu ve oynanışını tamamen yeniden yakalarken, aynı zamanda bazı yaşam kalitesi hususları ve gelişmiş görsellerle onları modern çağa itiyor. Bu, yirmi yıldır var olmayan türden bir yarış oyunu; geri döndüğüne inanmak zor olmakla kalmıyor, aynı zamanda şimdiden en iyi versiyonunu temsil ediyor. Tokyo Xtreme Racer, kendi zamanının bir ürünüydü, ancak yıllar sonra JDM performansının bu altın çağına duyulan nostalji, özellikle de bu arabalar gerçekten üretildiğinde onları takdir edecek kadar bile hayatta olmayan genç insanlar için yeni zirvelere ulaştı.

Bu şekilde, yeni Tokyo Xtreme Racer eğlenceli, bağımlılık yaratan bir yarış oyunundan daha fazlası; bir zaman makinesi. Tokyo Xtreme Racer hala ilginç, havalı ve modern yeniden başlatmasında başka hiçbir şeye benzemiyor. Erken Erişim de ilerleme, içerik ve genel uyum ve bitişin henüz nihai olmadığı anlamına geliyor ama oyun zaten eğlenceli, istikrarlı ve bu aşamada tavsiye edilmesi çok kolay. Eğer bu seriye ilgi duyuyorsanız, oyunu kesinlikle önerebilirim.