Ace Combat 8: Wings of Theve incelemesi
Uçağın gövdesini titreten motor gürültüsü, kokpit camına vuran yağmur damlaları ve kulaklıkta üst üste binen telsiz anonsları arasında peşinizdeki füzeden sıyrılmak için bulutların içine daldığınız o ilk an, Ace Combat 8: Wings of Theve oyununun neyi başarmak istediğini hemen belli ediyor. 7 yıllık bir aranın ardından geri dönen bu köklü hava muharebesi serisi, karmaşık uçuş simülasyonlarının yorucu prosedürleriyle vakit kaybetmek yerine oyuncuyu doğrudan yüksek hızlı, sinematik savaş jeti çatışmalarının kalbine bırakıyor.
Gerçekçi uçak tasarımlarını erişilebilir ve hızlı bir aksiyon yapısıyla harmanlayan Ace Combat 8: Wings of Theve, gökyüzünde bir savaş pilotu olma deneyimini bugüne kadarki en görkemli ve en rafine haliyle sunuyor; ancak kokpitten dışarı adım attığınızda veya tek oyunculu senaryonun dışına çıktığınızda ne yazık ki bu kesintisiz heyecanı törpüleyen bazı tasarım tercihleriyle yüzleşmek zorunda kalıyorsunuz. Gelin, tüm bunlara biraz daha yakından bakalım.
Serinin kendine has alternatif dünyası Strangereal’da, bir önceki oyunun 10 yıl sonrasında geçen hikâye, eski yapımları hiç oynamamış olanların bile yabancılık çekmeyeceği bağımsız bir çatışma üzerine kuruluyor. Sotoa Cumhuriyeti’nin yörüngeden ateşlenen yıkıcı lazer silahları ve ezici hava gücüyle gerçekleştirdiği ani işgal sonucunda, Orta Usea Federasyonu başkenti Theve’i kaybediyor ve ordudan geriye kalanlar Endurance adlı yaşlı bir uçak gemisine sığınıyor.
Oyuna denizden kurtarılan isimsiz bir pilot olarak başlıyor ve kısa süre içinde ordunun moralini ayakta tutan efsanevi “Theve Kanatları” lakaplı Jan “Rex” Cope’un yardımcı koltuğunda havalanıyoruz. Ne var ki bu efsane aslında tamamen bir propaganda ürünü; gerçek Rex’in tek bir uçağı bile düşürmediğini öğrendiğimiz ilk görevlerin hemen ardından kendisi vurularak hayatını kaybediyor. Komuta kademesi, cephedeki umut sembolünün sönmemesi için bizi ölen pilotun kimliğine büründürüyor ve Joker Filosu’nun liderliğini omuzlarımıza yüklüyor.
Sahte bir kahramanlığı gerçeğe dönüştürme fikri, oyuncunun gökyüzündeki yükselişiyle harika bir uyum yakalıyor. 30 görevlik uzun soluklu senaryo boyunca Tasha, Coster ve Professor gibi filo arkadaşlarımızla aramızda güçlü bir bağ kuruluyor; çatışmanın ortasında birinin vurulup telsiz bağlantısının kesilmesi gerçekten hissedilir bir boşluk yaratıyor. Savaşın insani yıkımı, tarafsız kalıp cephedeki tüm ülkelere mühimmat satan Enso Düzeni gibi yapıların rolü ve dezenformasyonun gücü gibi konular hikâyeye derinlik katıyor. Buna rağmen anlatım biçimi tuhaf çelişkiler barındırıyor.
Savaşın ve propagandanın kirli yüzünü eleştiren Ace Combat 8: Wings of Theve, diğer yandan dört kişilik bir filonun koca bir orduyu dize getirdiği abartılı bir kahramanlık fantezisi sunmaktan geri durmuyor. Daha önemlisi, bir filoya liderlik eden karakterimizin tamamen dilsiz olması ve iletişimini yalnızca basit “evet” ya da “hayır” komutlarıyla sağlaması inandırıcılığı zedeliyor. Görev aralarında uçak gemisinde birinci şahıs kamerasıyla yürüdüğümüz, sadece etrafa bakıp tuşa basarak el sıkıştığımız sığ bölümler ve ölen Jan Cope’un oyun boyunca zihnimizin içinde hırıltılı bir sesle felsefi cümleler kurmaya devam etmesi, kokpitteki o yüksek adrenalini gereksiz yere yavaşlatıyor.
Gökyüzüne çıktığınız anda tüm bu anlatım pürüzleri geride kalıyor ve serinin şimdiye kadarki en tatmin edici uçuş mekanikleri devreye giriyor. F-14 Tomcat’ten A-10 Warthog’a ve Eurofighter Typhoon’a kadar uzanan 30’dan fazla lisanslı ve deneysel jetin her biri, havada kendine özgü bir ağırlığa ve dönüş karakterine sahip. Ace Combat 8: Wings of Theve oyununun sunduğu iki kontrol şemasından başlangıç dostu olanı dönüşleri kolaylaştırırken, uzman modu uçağın tüm eksenlerinde tam hakimiyet sağlayarak keskin manevralar ve tehlikeli dalışlar yapmanıza olanak tanıyor.
Görevlerden kazanılan paralarla şekillenen uçak geliştirme ağacı ise stratejik hazırlığı ödüllendiriyor. Doğrudan yeni bir jet satın almak yerine mevcut uçağınızın füze menzilini, manevra kabiliyetini veya gövde dayanıklılığını artıran parçalar takmak çoğu zaman daha akıllıca sonuç veriyor. Üstelik bu kez yalnızca kendi uçağımızı değil, filo arkadaşlarımızın uçaklarını da görevdeki hava veya yer hedeflerinin yoğunluğuna göre seçebiliyoruz. Havadayken onlara verdiğimiz hedefi vurma, bizi koruma, formasyonu dağıtma veya özel silah kullanma emirleri basit birer eklenti olmaktan çıkıp, kalabalık it dalaşlarında hayatta kalmayı sağlayan belirleyici bir unsura dönüşüyor.
Unreal Engine 5 motoruna geçişle birlikte yaşanan görsel sıçrama, göze hoş gelen manzaralarla kalmayıp doğrudan oynanışın bir parçası haline gelmiş. Şehirlerin ve dağ geçitlerinin üzerindeki ışıklandırmalar etkileyici olsa da asıl farkı bulutlar yaratıyor. Kalın bir bulut kümesinin içine dalmak, peşinizdeki güdümlü füzelerin kilidini kırmak için harika bir taktiksel kaçış sunuyor; ancak içeride fazla oyalanırsanız kokpit camının buz tuttuğunu, kendi füze kilit menzilinizin düştüğünü ve uçağın gövdesi buzlanarak havada tutunamayıp düşme tehlikesi geçirdiğini görüyorsunuz.
İster kokpit içindeki klostrofobik birinci şahıs kamerasında ister uçağın etrafında oluşan buhar konisini izlediğiniz dış kamerada oynayın, yüksek kare hızı ve kısa yükleme süreleriyle desteklenen hız hissi kusursuz aktarılıyor. Motorların kükremesi, uçak gemisi katapultundan fırlatılma anı ve orkestral ezgileri elektro gitarlarla buluşturan tempolu müzikler bu görsel şöleni tamamlıyor. Yine de müziğin ve aralıksız devam eden füze ikazlarının zaman zaman telsiz konuşmalarını bastırması, bu yoğun kaosun ortasında hangi tehdide öncelik vermeniz gerektiğini anlamayı güçleştirebiliyor.
30 görevlik maraton, standart hava savaşlarının yanına zamana karşı puan toplama sekansları, vadiler arasında uçaksavar ateşinden kaçan nakliye uçaklarını koruma görevleri ve karada ilerleyen devasa zırhlıları ya da çok motorlu uçan kaleleri yok etme gibi büyük ölçekli çatışmalar ekleyerek çeşitliliği koruyor. Ace Combat 8: Wings of Theve oyununun en unutulmaz anları ise Sotoa ordusunun “Gölgeler” olarak bilinen siyah jetli seçkin as filosuyla karşılaştığınızda yaşanıyor. Telsiz kanallarından sızan tekinsiz müzikleriyle savaşa dahil olan bu pilotlar, son görevlerde zaman sınırıyla birleştiğinde elinizdeki tüm pilotluk ve filo yönetimi becerilerini sonuna kadar zorluyor.
Ancak görev tasarımının her seferinde oyuncuyu şaşırtma çabası bir noktadan sonra kendi aleyhine işliyor. Neredeyse her operasyonun son dakikada beklenmedik bir tehdit daha çıkarması, 30 görevin sonunda sürpriz etkisini yitirip yorucu bir rutine dönüşüyor. Buna bir de ne yapmanız gerektiğinin net olmadığı belirsiz görev hedefleri, yönlendirmesi yanıltıcı olan sıkıcı gizlilik bölümleri ve yarım saati aşan uzun görevlerin ortasında Ace Combat 8: Wings of Theve oyunundan çıktığınızda kontrol noktası ilerlemesinin silinip göreve en baştan başlama zorunluluğu eklendiğinde, bazı bölümler keyiften çok sabır testine dönüşebiliyor.
Tek oyunculu senaryonun dışına çıkıp çevrimiçi tarafa geçtiğinizde ise oldukça geniş kapsamlı ama bir o kadar da pürüzlü bir yapıyla karşılaşıyorsunuz. 100 oyuncuya kadar destekleyen ortak hava üssü lobisinde dolaşmak, pilotunuzu özelleştirmek ve hatta maç aralarında klasik atari oyunları oynamak hoş birer detay. Gökyüzünde ise klasik ölüm maçlarının yanı sıra, dört kişilik iki takımın yapay zekâ hedeflerini vurarak puan yarışı yaptığı ortaklaşa modlar ve hem yapay zekânın hem de rakip oyuncuların birbirine girdiği karma çatışmalar öne çıkıyor; özellikle birkaç maçta bir sirenlerle tetiklenen ve sekiz oyuncuyu devasa bir süper silaha karşı birleştiren acil durum görevleri, senaryodaki o büyük ölçekli heyecanı yakalamayı başarıyor.
Ne var ki senaryoda harcadığınız onca saatin, açtığınız uçakların ve kazandığınız paraların hiçbirinin çevrimiçi moda taşınmaması büyük bir eksiklik. Sıfırdan başlamanızı şart koşan bu mod; ücretli sezonluk savaş bileti, gerçek parayla satın alınan kademe atlamalar ve kilitli uçaklarla agresif bir canlı servis modeline yaslanıyor. Sınırlı mod çeşitliliğine zaman zaman yaşanan ağ sorunları, çökmeler ve oyunun yüksek hızına yetişemeyen hantal takım komutları da eklenince, çevrimiçi kısım ana oyunun gölgesinde kalmaktan kurtulamıyor.
Ace Combat 8: Wings of Theve, en iyi yaptığı şeye odaklandığında, yani sizi gökyüzündeki o baş döndürücü kaosun ortasına bırakıp sadece içgüdülerinizle uçmaya zorladığında eşine az rastlanır bir aksiyon deneyimi yaşatıyor. Uçakların ağırlığını hissettiren rafine kontrolleri, bulutları taktiksel birer sığınağa dönüştüren görsel gücü ve avuç içlerinizi terleten as pilot düelloları, serinin neden kendi alanında zirvede olduğunu kanıtlıyor. Kokpitin dışındaki hantal anlatım tercihleri, gereksiz yere uzatılan görev sonları ve çevrimiçi modun ticari kaygıları bu kusursuz uçuşu zaman zaman türbülansa soksa da, gökyüzünde ses duvarını aşmanın ve son saniyede ateşlenen bir füzeyle zaferi koparmanın verdiği o saf heyecan her türlü pürüzü unutturmaya yetiyor.